IN  HARD  ROCK 

WE  TRUST

 

Ίσως ένα από τα πιο υποτιμημένα Αμερικανικά Heavy Rock συγκρότημα, όλων των εποχών, ενώ, το συγκρότημα ήταν πιθανώς το πρώτο Μetal group που βγήκε από την περιοχή του Bay Area (San Francisco), στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Με τραγούδια που ήταν είτε δραματικά και πότε είτε πιο βαριά, το συγκρότημα έμοιαζε κατά καιρούς με τους Judas Priest, αν ο Sammy Hagar ήταν ο τραγουδιστής των βρετανών. Οι Y&T δημιουργήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και έβαλαν τα θεμέλια του σημερινού Aμερικάνικου Hard Rock ήχου, είναι ένα από τα καινοτόμα groups του σκληρού Rock ήχου, στο San Francisco και σίγουρα ένα από τα καλύτερα Metal συγκροτήματα των ΗΠΑ. Σχηματίστηκαν το 1974 στο Oakland της California και στο ξεκίνημα της καριέρα στους το όνομα τους ήταν Yesterday & Today. Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, κατέληξαν σε αυτό το όνομα τυχαία, όταν βρίσκονταν σε πρόβα και δέχτηκαν ένα τηλέφωνο από κάποιον διοργανωτή συναυλίας, τους πρότεινε να παίξουν σε μια συναυλία και τους ζήτησε να του δώσουν, ένα όνομα για να βάλει στην αφίσα. Έως τότε δεν είχαν καταλήξει σε ένα σταθερό όνομα και σύμφωνα με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Dave Meniketti εκείνη τη στιγμή στο pick-up έπαιζε το LP των Beatles, “Yesterday & Today”. Αυτό το όνομα επέλεξαν και με αυτό υπέγραψαν συμβόλαιο στην London Records, όπου ηχογράφησαν δύο μοναδικά albums, συμπτωματικά αυτά ήταν από τα τελευταία Hard Rock albums, που κυκλοφόρησε η μικρή δισκογραφική εταιρεία London. Πολύ πιο πριν από τους Mötley Crüe, πιο πριν από τους Ratt, ακόμη και πιο πριν από τους Metallica… οι Y&T έβγαιναν και έπαιζαν σε ιδρωμένα Rock Clubs, σε όλη την Αμερική. Όταν το συγκρότημα σχηματίστηκε, ελάχιστοι γνώριζαν ότι θα έθεταν τα πρότυπα για τα συγκροτήματα της σκληρής Rock μουσικής, που πολλοί στην πορεία θα ακολουθούσαν, πολλές από τις live συναυλίες της δεκαετίας του 1980, έγιναν δημοφιλές, χάρις στους Y&T… και πόσα συγκροτήματα άνοιγαν τα live τους… αμέτρητα. Είτε εμφανίζονταν σ’ ένα πλήθος πενήντα χιλιάδων ατόμων, είτε σ’ ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, το set list, ήταν πάντα υψηλής ενέργειας κι αιχμαλώτιζε λεγεώνες οπαδών-θαυμαστών σε όλο τον κόσμο, αποδεικνύοντας τη διαχρονική μουσική αξία του συγκροτήματος. Υπέροχο αλλά υποτιμημένο ως συγκρότημα, όπως τόσα πολλά άλλωστε όπως ας πούμε οι… Rods, οι Anvil, ή οι Riot, είχαν πολλούς θαυμαστές και θα έπρεπε να είχαν γίνει τόσο μεγάλοι όσο θα λέγαμε, οι Van Halen. Αρχικά ως Yesterday & Today, διέσχισαν την δεκαετία του 1970 και την δεκαετία του 1980 με το δικό τους μοναδικό δυναμικό ηχητικό Ηard Rock, μετά από δύο albums στη δεκαετία του 1970 συντόμευσαν το όνομα τους σε Y&T και κυκλοφόρησαν οκτώ δίσκους στην A&M τη δεκαετία του 1980. Με μια δισκογραφία από 18 δίσκους, έχουν πουλήσει πάνω από τέσσερα εκατομμύρια albums, από την ίδρυση τους.  Το συγκρότημα έλαβε εκτεταμένο FM airplay στο ραδιόφωνο με επιτυχίες όπως τα… “Forever”, “Rescue Me”, “Mean Streak”, “Midnight In Tokyo” και “Summertime Girls”, ενώ και τα video-clips τους έπαιζαν συχνά και στο μουσικό κανάλι MTV. Τα τραγούδια τους έχουν μια κορυφαία συνθετική αίσθηση, μ’ ένα Ηard Rockin’ στοιχείο που πάντα ήταν αγαπητό από όλους τους fans. Προσανατολισμένα τραγούδια που ανταποκρίνονται στο όνομα του μελωδικού Hard Rock, αποτυπώνουν την ακατέργαστη ενέργεια και τη στεγανότητα του συγκροτήματος, για την οποία έχουν γίνει τόσο γνωστοί. Διαθέτοντας βαριά grooves, δυνατές κιθάρες και δυνατές μελωδίες, το συγκρότημα δείχνει την ευελιξία του, προσφέροντας μια σειρά από Hard Rockers τραγούδια, υψηλής ενέργειας με μοναδικό headbanger ρυθμό, μοντέρνα σκληρά Heavy Rock grooves, μεγαλειώδεις μπαλάντες και επώνυμους Hard Rock ύμνους. Το να κάνεις αναδρομή σ’ ένα συγκρότημα, το οποίο το συμπαθείς ιδιαίτερα είναι λίγο δύσκολο…

Y&T = υψηλής ενέργειας, γεμάτο δύναμη σκληρό αντρικό Rock 'N' Roll.

Y&T

70’s & 80’s STUDIO ALBUMS

ONE-BY-ONE

Για πολλοστή φορά ακούω ξανά όλα τα 70’s και τα 80’s studio albums που ηχογράφησε αυτό το group, έτσι… επανεκτιμάμε τη μουσική τους καριέρα, ακούγοντας ξανά και ξανά τους δίσκους του ιστορικού αυτού σχήματος. Ένα flash-back λοιπόν, σε όλα τα 80’s albums τους, μοιάζει με μια βουτιά στο μουσικό παρελθόν τους. Ας δούμε όμως, ένα προς ένα όλα τα 80’s album που έκαναν οι Y&T. Στις παρακάτω παρουσιάσεις των δίσκων, θα προσπαθήσω να σας δώσω μια ιδέα για το πώς εξελίχθησαν καλλιτεχνικά και ποιο είναι το μουσικό περιεχόμενο καθενός από αυτά τα album. Επανεκτιμάμε λοιπόν, τη μουσική τους καριέρα, ακούγοντας ξανά και ξανά τα albums τους σε βινύλιο… έτσι, για την καλύτερη μέγιστη ηχητική απόδοση…

 

YESTERDAY AND TODAY

(November-1976)

SIDE I: “Animal Woman”, “25 Hours A Day”, “Game Playing Woman”, “Come On Over”, “My Heart Plays Too”.  

SIDE II: “Earthshaker”, “Fast Ladies (Very Slow Gin)”, “Alcohol”, “Beautiful Dreamer”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Η συμμορία του Dave Meniketti, οι Yesterday & Today ξεκίνησαν πολύ καλά στα μέσα της δεκαετίας του 1970, με το ομώνυμο ντεμπούτο album τους, με γεμάτο από σκληρό Rock. Με γνώμονα την ικανή δουλειά του Meniketti στην κιθάρα και τα ωραία φωνητικά του, το συγκρότημα βγήκε μπροστά με τα… “25 Hours A Day”, “Beautiful Dreamer”, “Animal Woman”, “Fast Ladies (Very Slow Gin)”, “Earthshaker” και “Come On Over”. Με τον Meniketti να τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας, ο Leonard Haze οδήγησε την μηχανή του group με την έντονη δουλειά του πίσω από το drum kit. Το λυρικό περιεχόμενο, ξεκινώντας με την κυκλοφορία του “Yesterday And Today”, τα αγόρια από το San Francisco μας έδωσαν ένα φονικό σύνολο τραγουδιών. Το group θα έπρεπε να είχε κερδίσει περισσότερους θαυμαστές στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αρχές του 1980, με βάση την συνεχή αποστολή καυτών ηχογραφήσεων και τις ενεργητικές live εμφανίσεις τους. Το συγκρότημα πάντα ξεσήκωνε τους οπαδούς, βγαίνοντας κατευθείαν από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, μ’ έναν ομώνυμο ντεμπούτο δίσκο και ως επί το πλείστον, αυτός είναι μουσικά, ένας υπέροχος δίσκος. Είναι προϊόν της εποχής του, με στυλιζαρισμένη σκληρη Rock τυμπανοκρουσία και μπάσο, που επικαλύπτεται από τα απαλά φωνητικά και την κιθάρα. Οι ρίζες του Βlues Rock είναι εμφανείς σε τραγούδια όπως το “25 Hours A Day” με τις ανταλλαγές φωνητικών κιθάρας, μέχρι τις προφανείς επιρροές των KISS στο “Game Playing Woman”, όπου μπορείτε εδώ να δείτε τον Gene Simmons στα φωνητικά του Meniketti, καθώς το τραγουδά και ίσως ακόμη περισσότερο στο “Come On Over”. Αυτά τα δύο συγκεκριμένα τραγούδια θα μπορούσαν να ήταν τραγούδια των KISS.  Στην άλλη όψη του νομίσματος, το “My Heart Plays Too” είναι μια μπαλάντα, το εξαιρετικό “Earthshaker”, ίσως η πρώτη πραγματική ένδειξη της ποιότητας των τραγουδιών που έχει αυτό το συγκρότημα. Κάθε φορά που ακούω το “Alcohol”, νιώθω σαν να βλέπω μια επανάληψη του τηλεοπτικού σήριαλ “Dukes Of Hazzard”, ένα τυπικό στυλ τραγουδιού από τη δεκαετία του 1970, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία από ποια εποχή προέρχεται αυτό το album. Αλλά είναι καλύτερο να έρθετε σε επαφή με το “Beautiful Dreamer”, ένα χαριτωμένο τραγούδι στο οποίο κυριαρχεί ένα από τα μεγάλα solo κιθάρας από την θρυλική δεκαετία του 1970, στο δεύτερο μισό του τραγουδιού, μια καλλονή από τον Meniketti για να τελειώσει όμορφα το album. Ως album εξακολουθεί να είναι ένα ενδιαφέρον σημείο σύγκρισης, στο να ακούς πώς ακουγόταν το συγκρότημα στην αρχή της καριέρας του, σε σύγκριση με το υψηλό σημείο του Hard Rock/ Metal ήχου στην δεκαετία του 1980, ή με το Glam Rock που μετατράπηκαν στην δεκαετία του 1990. Είναι ένα μοναδικό δισκογραφικό έργο από τους Yesterday & Today, το οποίο ακούω πολύ συχνά, αλλά υπάρχουν αρκετά τραγούδια εδώ για να εκτιμήσω την αρχή μιας μακράς και αστρικής καριέρας…

 

STRUCK DOWN

(June-1978)

SIDE I: “Struck Down”, “Pleasure In My Heart”, “Road”, “Nasty Sadie”.

SIDE II: “Dreams Of Egypt”, “Tried To Show You”, “I'm Lost”, “Stargazer”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Το δεύτερο studio album των Yesterday & Today, “Struck Down”, μπορεί να ήταν το τελευταίο για την δεκαετία του 1970, αν και η παράγωγη, αλλά και η ηχογράφηση να είναι χαμηλού προϋπολογισμού, μας γεμίζει όμως την καρδιά. Με αιχμή τη δολοφονική φωνή και την εξαιρετική δουλειά της κιθάρας από τον κύριο Meniketti, το Hard Rock συγκρότημα από το Bay Area μόχθησε πολύ για την αναγνώριση, στην Rock σκηνή κατά τη διάρκεια της εποχής του, που τότε περιελάμβανε την άνοδο των πανίσχυρων Van Halen. Αν και το κουαρτέτο πετούσε καλά στο ραντάρ του γνήσιου Hard Rock, κατά τη διάρκεια της ακμής του, οι Yesterday & Today (πριν γίνουν απλά… ως Y&T), μας σέρβιραν ένα σταθερό και ζεστό straight-up Rock 'N' Roll, κατά τις πρώτες μέρες τους στην London Records, ακολουθούμενη από τρεις απολύτως δολοφονικές κυκλοφορίες με την A&M στα 80’s. Το “Struck Down”, διέπρεψε στο να συνδυάζει νόστιμα μελωδικά τραγούδια μεταξύ balls-out bangin' Βoogie, Βlues Rock και Metallic νούμερα, τα κυριότερα σημεία από το οκτώ τραγούδια του LP, περιλαμβάνουν το ομώνυμο τραγούδι, το “I'm Lost”, το “Road”, το επηρεασμένο από Led Zeppelin “Dreams of Egypt”, το βρώμικο “Nasty Sadie” και το “Tried To Show You”. Είναι τόσο καλό όσο το ντεμπούτο τους, αλλά με περισσότερες ξένες επιρροές, αλλά και πιο κοντά σε αυτό που θα γινόταν ως συγκρότημα στο μέλλον. Κατά κάποιο τρόπο το υλικό σε αυτόν τον δίσκο, δεν αποτυγχάνει να είναι τόσο πιασάρικο και χαρούμενο όσο το υλικό στο ντεμπούτο album τους. Υπάρχουν καλές μελωδίες και solo κιθάρας εδώ, αλλά φαίνεται ότι το συγκρότημα όταν άλλαξε σε συντομία το όνομα του, έχασε λίγο από τον σκληρό Rock εαυτό του, προσπαθώντας να κάνει λίγο πιο Heavy Metal στον ήχο του, με τον οποίο δεν θα ένιωθε και τόσο άνετα όσο με το σκληρό Rock, του ντεμπούτο του. Ακόμη όμως, η μουσική τους είναι σφιχτή και παραγωγή πολύ καλή, αλλά λείπουν μερικά παλιά Hard Rock στοιχεία, τούτο είναι ένα στερεό Hard Rock LP πριν από την αλλαγή του ονόματος τους, όπου έγιναν ένα full Μetal συγκρότημα, σε μια εφαπτομένη στις ΗΠΑ μουσική πολύ κοντά στους ήχους του NWOBHM. Και τα δύο πρώτα τους album, βρίσκονται πολύ ψηλά στις προτίμησης μου, τόσο ψηλά όσο και οι 70’s Riot ή οι Moxy, αυτός ο δίσκος δεν υποφέρει από κακή παραγωγή και η σύνθεση των τραγουδιών είναι αρκετά καλή. Στα 80’s ήταν πολύ δύσκολο στο να βρεις τα δύο πρώτα album του συγκροτήματος, ειδικά σε βινύλιο, ήταν γνωστό ότι υπήρχαν, αλλά εμείς αρκεστήκαμε στο να ακούμε τότε ας πούμε το “Earthshaker”, το “Black Tiger” ή το “Mean Streak”, ως την πρώτη μας προσέγγιση με το group. Ο καιρός περνά, ακούς ξανά το “Struck Down” και πραγματικά είχε καλά τραγούδια είναι ένα υπέροχο album, πιθανότατα δεν είναι συγκρίσιμο με τα επόμενα τρία ή τέσσερα albums, αλλά από εκεί και πέρα, τα οκτώ τραγούδια ακούγονται με χαρά και σήμερα και ο δίσκος αξίζει να δικαιωθεί, από όλους μας…

 

EARTHSHAKER

(September-1981)

SIDE I: “Hungry For Rock”, “Dirty Girl”, “Shake It Loose”, “Squeeze”, “Rescue Me”.

SIDE II: “Young And Tough”, “Hurricane”, “Let Me”, “Knock You Out”, “I Believe In You”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Η μηχανή των Yesterday & Today παίρνει μπροστά και το 1980 την εποχή που η Hard Rock σκηνή στην Αμερική, αρχίζει να αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, υπογράφουν στην A&M Records. Το όνομα τους μετατρέπεται απλά σε Y&T από τους ίδιους τους fans τους που κατά τη διάρκεια των εμφανίσεων τους φωνάζουν ρυθμικά τα αρχικά τους. Το "Earthshaker" ήταν το πρώτο album που παρουσίασαν με το όνομα Y&T, αφήνοντας κληρονομιά τραγούδια σαν τα “I Believe In You” και “Hungry For Rock”. Το συγκρότημα ήταν πολύ γνωστό, γιατί άνοιγε για αρκετό διάσημα τις συναυλίες των groups όπως οι KISS, οι Journey και οι Boston, το 1981 το συγκρότημα πήρε τελικά μια νέα δισκογραφική συμφωνία και αποφάσισε να αλλάξει το όνομα του συγκροτήματος. Το album ήταν ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός και έγινε γνωστό από τους μουσικό κριτικούς, αλλά δεν ήταν η μεγάλη ανακάλυψη που ήλπιζε το συγκρότημα. Μέχρι σήμερα, το “Eartshaker” αναφέρεται συχνά ως η κορυφή του συγκροτήματος και είναι ένα πολύ γνωστό στη σκληρή Rock σκηνή του L.A. Για παράδειγμα, πολλοί μουσικοί αναφέρουν τους Y&T, ως την μεγάλη τους επιρροή. Κατά τη γνώμη μου το “Eartshaker”, είναι ένα υπέροχο Ηard Rock album, με πολλά διαχρονικά τραγούδια που ερμηνεύονται ακόμα live από το συγκρότημα. Η ερμηνεία της κιθάρας και από τους δύο κιθαρίστες Dave Meniketti και Joey Alves είναι πολύ καλή, ειδικά στο τελευταίο song “I Believe In You”, είναι κάτι που θέλω να επισημάνω. Το “Earthshaker”, είναι ένας δίσκος θηρίο που σε χτυπάει δυνατά και που ώθησε την παρουσία του group κι εκτός της Βόρειας Αμερικής. Το τρίτο studio LP των Yesterday & Today ή αλλιώς το πρώτο των Y&T είναι μια βαριά προσφορά από το σφιχτό κουαρτέτο. Τραβήξτε το από την αφάνεια και τινάξτε με αυτό τη Γη, η γραφή των τραγουδιών είναι αρκετά δυνατή σε όλα τα γεμάτα με δύναμη δέκα τραγούδια, που υπάρχουν μέσα, σε τούτο το δισκογραφικό έργο του 1981. Το καταιγιστικό “Hurricane” είναι μια ριπή βαρέως Hard Rock με την πρώτη, με μια δολοφονική εισαγωγή και ένα θρυμματιστικό κιθαριστικό riff. Το open track “Hungry For Rock”, αλλά και το αργόσυρτο “Rescue Me”, είναι επίσης ξεχωριστά ως τραγούδια. Το αποπνικτικό “Dirty Girl” είναι ένας οδηγικό, τραχύ Rocker song, που αναδεικνύει τη φωνητική δύναμη του main man, Dave Meniketti, ενώ, τα… “Shake It Loose”, “Young And Tough” και “Let Me Go” κρατούν το LP γεμάτο. Ο μπασίστας Phil Kennemore συνεισέφερε φωνητικά στο έντονο “Squeeze”, το οποίο επιτρέπει στον Meniketti, να ξεκουραστεί στην κιθάρα του. Το τρίλεπτο “Knock You Out”, έχει μια μεγάλη γροθιά να σας δώσει, ενώ, το καλύτερο διατηρείται για το τέλος, καθώς το μακροσκελές “I Believe In You” είναι μια φιλόδοξη δυναμική μπαλάντα, που χρησιμεύει ως χαρακτηριστικό τραγούδι από τη σφιχτή συμμορία των Y&T. Τα επιβλητικά φωνητικά του Meniketti ενισχύουν την εμπνευσμένη συνθεση. Το ντεμπούτο LP του group το 1976, περιλάμβανε ένα τραγούδι με τον τίτλο “Earthshaker” και πέντε χρόνια αργότερα, το συγκρότημα σημείωσε ένα album με αυτόν τον τίτλο, το οποίο άνοιξε τον δρόμο για τα επόμενα δύο σκληρά albums. Μέσω της A&M, τα… “Black Tiger” και “Meanstreak”. Μεταξύ 1981 και 1983, να σημειώσουμε ότι ο Meniketti και τα αγόρια του, ήταν σε άνοδο καθώς ανέλαβαν την δεκαετία του 1980, ο σεισμός ερχόταν με πολύ δύναμη, νιώστε τη Γη να σείεται…

BLACK TIGER
(October-1982)
SIDE I: “From The Moon”, “Open Fire”, “Don’t Wanna Lose”, “Hell Or High Water”, “Forever”.
SIDE II: “Black Tiger”, “Barroom Boogie”, “My Way Or The Highway”, “Winds Of Change”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joye Alves – Guitars, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.
Το "Black Tiger", γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία και τότε τους γνωρίζει και το Ελληνικό κοινό με το θρυλικό “Forever”, ένα τραγούδι ύμνος, ταυτότητα για το Αμερικάνικο συγκρότημα. Το “Black Tiger”, μπορεί εύκολα να θεωρηθεί σαν θεμέλιος λίθος στην ιστορία του Hard Rock, μαζί με το “Earthshaker”. Τα δυναμικά Heavy Hard Rock τραγούδια είναι αξιοσημείωτα, η κιθαριστική δουλεία του Dave Meniketti πολύ καλή, επηρεασμένη από Blues, γεμάτη ευαισθησία και η δυνατή ογκώδης δουλειά του Leonard Haze στα drums, είναι εκπληκτική. Δυστυχώς, δεν έγιναν το μεγάλο group, αλλά έμειναν πιστοί στο κλασσικό Hard Rock. Εδώ, στο “Black Tiger” ο Dave Meniketti εκπλήσσει με το μοναδικό vibrato στην φωνή του και το παίξιμο του στην κιθάρα σου κόβει την ανάσα. Το group εδώ, έχει μετατραπεί σε μια μηχανή με τη δύναμη πυρηνικής ενέργειας, όλα τα τραγούδια είναι εκπληκτικά. Η παραγωγή του Max Norman (Ozzy Osbourne, Loudness) είναι εντυπωσιακή, γεμάτη, καθαρή και με ποιότητα. Τραγούδια όπως τα… “Open Fire”, “Don’t Wanna Lose”, “My Way Or The Highway” και οι ύμνοι του Hard Rock… “Forever” και “Black Tiger”, θα είναι για πάντα μέσα στις καρδιές των γνήσιων οπαδών του Hard Rock και του Ηeavy Metal. Αν η εμπορική επιτυχία ήταν ενδεικτική της ποιότητας, τότε αυτός ο δίσκος θα έπρεπε να είχε γίνει πολύ-πλατινένιος. Η μεγάλη καριέρα των Y&T συνεχίζεται με αρκετά albums, η ιστορία τους συνεχίζει να γράφεται, με μια σειρά συναυλιών που συνήθως περιορίζονται στην Αμερική και ελάχιστες φορές έρχονται στην Ευρώπη. Εκείνο που είναι σίγουρο είναι όταν ακούς τους δίσκους τους, χορταίνεις με αυθεντικό Αμερικάνικο Hard Rock, ολόκληρη η ιστορία τους μέσα από τα album τους. Πριν από τα γνωστά 80's σχήματα, υπήρχε μία παρέα μουσικών που έμελλε να γίνει ένα από τα καλύτερα Hard και Heavy Metal Αμερικανικά συγκροτήματα. H ιστορία της Hard και Heavy Metal μουσικής μπορεί να μην τους επιφύλαξε μια τόσο περίοπτη θέση όσο στα μεταγενέστερα groups, όμως μπορούν να υπερηφανεύονται ότι ο κλασικός Heavy Metal ήχος τους, υπήρξε πηγή έμπνευσης για όλους τους μετέπειτα 80's Metal αστέρες… Οι Y&T είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα καλύτερα Hard Rock συγκροτήματα που βγήκαν από τις ΗΠA κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ωστόσο παραμένουν σχετικά άγνωστοι και πολύ υποτιμημένοι. Το αστέρι τους στις εφήμερες μάζες των οπαδών του Metal δεν έλαμψε για πολύ, αλλά στους γνησίους οπαδούς διήρκεσε για πάντα, γιατί εγγυήθηκαν την επιτυχία. Μετά το συμπαγές “Earthshaker”, το “Black Tiger”, βλέπει το συγκρότημα να διαμορφώνει τη δική του μουσική ταυτότητα, ως προμηθευτής του σκληρού Rock. Ενώ, η παραγωγή είναι καθαρή και όχι θολή, επίσης, η ενορχήστρωση είναι καθαρή και σκληρή και η φωνητική αρμονική, έχει μια θυμωμένη ερμηνεία προς μια μετωπική επίθεση. Ειδικά την κάπως ακατέργαστη φωνή του Dave την αγαπάμε, αλλά αυτό που αγαπάμε με 1000, είναι η κιθάρα του που ζωντανεύει ολόκληρο τον δίσκο, ένα άλλο εξαιρετικά υποτιμημένο ταλέντο που θα έπρεπε να είχε κερδίσει περισσότερους οπαδούς. Το “Black Tiger”, είναι ένα εξαιρετικό album από ένα συγκρότημα όχι μόνο παραμελημένο αλλά και σχετικά άγνωστο, τουλάχιστον σε αυτή τη χώρα. Μακάρι να μην ήταν έτσι, αλλά η ώρα των Y&T, ήρθε και πέρασε χωρίς να το αντιληφθεί κανείς, αλλά τουλάχιστον άφησαν μια κληρονομιά που εξακολουθεί να αντέχει στον οποιοδήποτε ανταγωνισμό…

MEAN STREAK

(September-1983)

SIDE I: “Mean Streak”, “Straight Thru The Heart”, “Lonely Side Of Town”, “Midnight In Tokyo”.

SIDE II: “Breaking Away”, “Hang 'Em High”, “Take You To The Limit”, “Sentimental Fool”, “Down And Dirt”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Αυτό ήταν το πρώτο album που αγόρασα στα 1984, από τους Y&T και αμέσως κόλλησα με το “Midnight In Tokyo”, οπότε είναι ένα πολύ αγαπημένο LP. Ζητήστε μου, να φτιάξω μια λίστα με τα πιο υποτιμημένα albums σε οποιοδήποτε μουσικό είδος και το “Mean Streak”, θα ήταν σίγουρα στην πρώτη πεντάδα. Δεν μπορώ, να καταλάβω πώς αυτό το διαμαντένιο κόσμημα ενός album, θα μπορούσε να έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητο. Είναι σκληρό, δυνατό, μελωδικό, έχει καλή αίσθηση του ρυθμού, μπορεί να υπερηφανεύεται για έναν τρομερό κιθαρίστα-τραγουδιστή και τραγούδια που θα κάνουν τα μαλλιά στο πίσω μέρος του λαιμού σου, να ανατριχιάσουν. Ενώ, έχεις και το πλεονέκτημα της εκπληκτικής παραγωγής από τον Chris Tsangerides, αν δεν το ξέρεις ή δεν το έχεις ακούσει, ε τότε είσαι σίγουρα κουφός, συγγνώμη. Οι Y&T ήταν ένα απολύτως εκπληκτικό live συγκρότημα και επικρίνονταν ότι οι ερμηνείες τους στο studio απείχαν πολύ από τα live τους. Δύο πράγματα έχω να πω για αυτό. Πρώτον, είναι ένα από αυτά τα συγκροτήματα που θα έβαζα στη λίστα μου, που κατάφερα να τους δω live στην Αθήνα το 2012, αν και σίγουρα θα ήθελα να πηδούσα σε μια χρονομηχανή, για να τους δω live κατά τη διάρκεια αυτής της κυκλοφορίας. Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να πω, είναι ότι οι δήθεν φωστήρες μουσικό κριτικοί, μιλούν μόνον για το “Mean Streak”, ως το καλύτερο τους, από μόνο του αυτό είναι μια απόδειξη της ασχετοσύνης που έχουν. Το ομότιτλο τραγούδι το “Mean Streak”, είναι απολύτως εμπρηστικό, σχίζει σαν μαχαίρι το μετάξι και το solo της κιθάρας του Meniketti σε κάνει να αναστατωθείς και να σκέφτεσαι τι κάνει με τα δάχτυλα του, στην ταστιέρα. Δεν προκαλεί έκπληξη που το “Hang 'Em High” πλησιάζει, αλλά έρχεται δεύτερο, αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι οι Y&T, μόνο φωτιά και ρυθμό έχουν να μας προσφέρουν. Τα “Straight From The Heart” και “Take You To The Limit”, κυλάνε όμορφα, ενώ, οι μελωδικές μπαλάντες “Lonely Side Of Town” και “Midnight In Tokyo”, αποκαλύπτουν μια άλλη σπουδαία και μεγίστη πλευρά σε αυτό το πολύπλευρο συγκρότημα. Το “Mean Streak”, είναι ένα από τα καλύτερα albums που κυκλοφόρησε ποτέ το συγκρότημα και είναι κρίμα που θα κατευθύνονταν αργά προς το πιο ήπιο άκρο της Rock αγοράς, από εκεί και πέρα. Ωστόσο, αυτό το album από μόνο του δεν είναι μια κακή κληρονομιά για να αφήσουν πίσω τους, έστω κι αν κυκλοφορούσαν έναν και μόνο δίσκο στην ιστορία τους. Είναι μια  συνεχόμενη Hot Rock ηχογράφηση, τα αγόρια από το Bay Area, μας χτύπησαν με το ζωηρό “Mean Streak”. Οι Y&T, ήταν σε άνοδο εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κλασικά σκληρό Rock riff, σε συνδυασμό με τα πλούσια, ψυχικά φωνητικά του Meniketti, καταλήγουν σ’ ένα φονικό σύνολο εννέα τραγουδιών. Σίγουρα αξίζει να το ελέγξετε αν είστε λάτρης του Hard Rock 'N' Roll, αν και οι επόμενες κυκλοφορίες του συγκροτήματος, δεν πλησίασαν την ποιότητα και την παραγωγή τούτου του LP. Το group, ήταν πάντα στα όρια μεταξύ Hard Rock και του Heavy Metal και αυτό το album είναι μια καλή απόδειξη αυτού, αν και δεν πήραν ποτέ την ιδιότητα του super star, αλλά τα albums τους στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν υπέροχα. Καθοδηγητικά Metal κιθαριστικά riff, με συναρπαστική μελωδία και υπέροχους τόνους solo κιθάρας…

 

IN ROCK WE TRUST 

(July-1984)

SIDE I: “Rock & Roll's Gonna Save The World”, “Life, Life, Life”, “Masters And Slaves”, “I'll Keep On Believin' (Do You Know)”, “Break Out Tonight”.

SIDE II: “Lipstick And Leather”, “Don't Stop Runnin'”, “(Your Love Is) Drivin' Me Crazy”, “She's A Liar”, “This Time”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Αφού κυκλοφόρησαν τρία διαδοχικά albums στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα, επέστρεψαν το 1984 με το “In Rock We Trust”. Πάντα παλεύοντας να τα ξεπεράσει, το “In Rock We Trust” χρησίμευσε ως μεταβατικό LP. Με την κυκλοφορία αυτού του LP, το group έκανε μια συλλογή τραγουδιών, που απέκτησαν μια πιο προσιτή ύφεση. Προτού υποχωρήσει τελείως ένα χρόνο αργότερα στο γεμάτο από πλήκτρα “Down For The Count”, όπου πήραν έναν σημαντικό ρόλο αποχώρησης από τις σκληρές ρίζες τους. Το πρώτο σημάδι στον ορίζοντα, έρχεται μέσω του φρικτού σχεδιασμού του εξωφύλλου, όπου έστειλε μια ένδειξη ότι δεν ήταν όλα και πολύ καλά στο group, που κάποτε είχε την δυναμική με το μέρος του. Η εικονογράφηση του cover, ενός έτοιμου για μάχη, φουτουριστικού robot που φορά μια κάπα και κρατά μια γελοία κιθάρα, φαίνεται σαν να ήταν έργο ενός δεκάχρονου. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω ότι ήταν μια συλλογική απόφαση των Meniketti, Kennemore, Alves και του Haze, να συμβιβάσουν τον σκληρό ήχο των Y&T, που επικρατούσε στα τρία προηγούμενα albums. Είτε η διοίκηση του group, είτε η A&M Records, πρέπει να έδωσαν εντολή στη συμμορία του συγκροτήματος, να αποκτήσουν έναν πιο εταιρικό ήχο, καθώς ετοίμαζαν τραγούδια για τη συνέχεια του “Mean Streak”. Το group που μας πήρε τα αυτιά με τα… “Hurricane”, “Midnight In Tokyo”, “Dirty Girl”, “Forever”, “Rescue Me” και “Hang 'Em High”, υποβιβάστηκε τώρα στο να βάζει μια Rock φόρμουλα στα τραγούδια του. Σε παραγωγή του βετεράνου Tom Allom, το “In Rock We Trust”, κορυφώνεται από το σκληρό “Don't Stop Runnin”. Πέρα από αυτό το σημαντικό τραγούδι, η συνολική προσπάθεια ωχριά όμως σε σύγκριση με προηγούμενα έργα, από τη σφιχτή ομάδα των μουσικών του Meniketti. Το άνοιγμα του album με το “Rock & Roll's Gonna Save The World”, έρχεται ως μια άμεση λήψη που στόχο έχει κυρίως το εφηβικό κοινό της αγοράς. Το Rock 'N' Roll που έπαιζαν τότε οι Y&T, δεν έχει καμία πιθανότητα να σώσει τον κόσμο ποτέ, τα κλισέ τραγούδια συνεχίζονται με τα “Break Out Tonight”, “Masters And Slaves” και “Lipstick And Leather”, αν και μου αρέσουν ως τραγούδια, δεν είναι αυτά που θα περίμενα από τον Dave Meniketti. Δυστυχώς, το “In Rock We Trust” είναι η αρχή της διαφάνειας τους, αν και ήμουν θαυμαστής του group, από εκείνη την εποχή, δεν με εξέπληξε και πολύ που είδα να παίρνουν έναν πιο εμπορικό τονικό ήχο σε αυτό το album, άλλωστε όλοι τότε (1984), κάπως έτσι έπαιζαν. Φυσικά, αυτό δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με την ώθηση που θα άρχιζαν να μας δίνουν στο εγγύς μέλλον, καθώς αυτό το album είχε μια αρκετά αξιοπρεπή ισορροπία τραγουδιών που γράφτηκαν για να γίνουν επιτυχίες και δεν ήταν απόλυτα αληθινά Μetal τραγούδια. Τούτου λεχθέντος, έγινε πολύ ξεκάθαρο ότι το συγκρότημα ήθελε να γίνει star και ήταν πρόθυμο να κάνει τις όποιες περικοπές κι αν χρειαζόταν, δηλαδή, να γράψει hit μόνον για το ραδιόφωνο και να κάνει διασκευές γνωστών παλιών τραγουδιών. Αλλά συνολικά αυτό το album λειτουργεί ακόμη καλά, αν και σίγουρα δεν είναι ένα “Earthshaker” ή ένα “Mean Streak”, αλλά τουλάχιστον δεν είναι και τόσο σκληροπυρηνικά μεταδοτικό…

 

OPEN FIRE

(June-1985)

SIDE I: “Open Fire”, “Go For The Throat”, “25 Hours A Day”, “Rescue Me”.  

SIDE II: “Summertime Girls”, “Forever”, “Barroom Boogie”, “I Believe In You”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Είναι σαν η ποίηση σε κίνηση, μερικά διασκεδαστικά στοιχεία-τραγούδια για το EP “Open Fire”. Το τραγούδι “Summertime Girls” ήταν το αγαπημένο μου εκείνη την εποχή και ακόμα είναι. Αυτό το live είναι ένα αγαπημένο EP, αφού ήταν και το πρώτο επίσημο live album των Y&T. Το ΕΡ έχει μερικά φωτεινά σημεία, με το ομότιτλο τραγούδι “Open Fire”, ή το “Rescue Me” και τη μεγάλη power μπαλάντα του group το “I Believe In You”, όπου από την ηχογράφηση της συναυλίας, ακούγονται ακόμη πιο σπουδαία. Επιπλέον, ο δίσκος περιλαμβάνει ένα νέο studio cut το up-tempo “Summertime Girls”, που κυκλοφόρησε αργότερα στο “Down For The Count”, ενώ, τα… “25 Hours A Day” και το “Open Fire” παραδίδονται με επί σκηνής με πολύ ένταση. Ένα μοναδικό live set, με μια δόση καυτών ηχογραφήσεων από τον Dave Meniketti και τα αγόρια του. Υπέροχο live set από την Meniketti & Co., αλλά θα μπορούσε να περιλαμβάνει περισσότερα τραγούδια, να έχει μεγαλύτερη διάρκεια τουλάχιστον ως ένα full μονό LP, αν και το ήθελα να είναι ένα διπλό βινύλιο, κάτι που έγινε ως κυκλοφορία στα 1991. Ωστόσο, η λίστα των τραγουδιών είναι ενδιαφέρουσα σε τούτο το ΕΡ, μια άξια προσθήκη στη συλλογή των Y&T, ένα είναι το σίγουρο πλεονέκτημα, αν μπορείτε να το βρείτε, θα απολαύσετε live ένα σπουδαίο συγκρότημα. Αρκετά αξιοπρεπής ως live δίσκος, με ποικιλία υλικού από όλη την καριέρα του συγκροτήματος κι ας έχετε μόνον 7 τραγούδια συν ένα νέο studio. Υπέροχα τραγούδια και πολύ καλές ερμηνείες, ο ήχος σου δίνει την ένδειξη ότι δεν έχει βελτιωθεί ή μειωθεί στο studio. Ο τρομερός Meniketti, σε σέρνει μαζί του για τα καλά, με την κιθάρα του, καθ’ όλη την διάρκεια του live…

 

DOWN FOR THE COUNT

(November-1985)

SIDE I: “In The Name Of Rock”, “All American Boy”, “Anytime At All”, “Anything For Money”, “Face Like An Angel”.

SIDE II: “Summertime Girls”, “Looks Like Trouble”, “Your Mama Don't Dance”, “Don't Tell Me What To Wear”, “Hands Of Time”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Leonard Haze – Drums.

Ο τίτλος του δίσκου, βρίσκει το group να εξαφανίζεται από τον άλλοτε σκληροπυρηνικό ήχο του, αφού υποχώρησε στις απαιτήσεις της δισκογραφικής εταιρείας, προσθέτοντας κομψά πλήκτρα στην πλειονότητα των τραγουδιών. Αφού έδειξε σημάδια, ένα χρόνο νωρίτερα με το πιο εμπορευματοποιημένο “In Rock We Trust”. Μετά το πρώτο headbanging στο πεντάλεπτο εισαγωγικό “In The Name Of Rock”, το LP πέφτει γρήγορα, καθώς ο Meniketti και η παρέα αποτυγχάνουν κάπως να φέρουν προς τα εμπρός, τραγούδια που να ξεσηκώνουν. Το σύντομο “All American Boy”, είναι το πρώτο σημάδι της κίνησης με πλήκτρα, καθώς το filler κυριαρχεί στο LP, με μια περιττή διασκευή του “Your Mama Don't Dance” να προστίθεται στο LP, καθώς έχουμε και το προσανατολισμένο στην Pop Metal εποχή “Summertime Girls” . Οι Y&T καταφέρνουν να δείξουν έναν παλμό με τα… “Looks Like Trouble” και το επαναστατικό “Don't Tell Me What to Wear”. Ωστόσο, κανένα από τα δύο, θα κάνει κάποιον να ξεχάσει προηγούμενους σκληρούς ύμνους τύπου όπως τα… “Open Fire”, “Dirty Girl” ή το καταιγιστικό “Hurricane”. Αυτό είναι άλλο ένα σκληρό Rockin' album, κάθε τραγούδι διατηρεί κάπως τον ρυθμό, αλλά αυτό που συγκινεί είναι τα φωνητικά του Dave Meniketti, που είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα στη βιομηχανία του Ηeavy Μetal, μια εξαιρετική υπογραφή για το group. Εντάξει, είναι ένας δίσκος των Y&T και όπως με τα περισσότερα albums, εκεί στα μέσα τις δεκαετία του 1980 μοιάζει πολύ με πολλά τις ίδιας εποχής, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε. Τις περισσότερες φορές αυτό μπορεί να είναι εμπόδιο για ένα συγκρότημα, όπως έγινε τελικά για αυτά τα παιδιά. Ωστόσο, αυτό που μου αρέσει στους Y&T, είναι ότι όταν βάζεις ένα από τα album τους, γενικά, ξέρεις τι να περιμένεις. Ο Meniketti, είναι πραγματικά ένας από τους αγαπημένους μου όλων των εποχών, κυρίως για τα φωνητικά του, αλλά και για την κιθάρα και τη συγγραφή τραγουδιών. Τα αγαπημένα songs σε αυτόν τον δίσκο για μένα είναι τα… “Face Like An Angel”, “In The Name Of Rock”, “Looks Like Trouble” και “Don't Tell Me What To Wear”, καλό υλικό που συνορεύει με το Hard Rock και το Glam/ Hair Metal. Το στερεό Hard Rock με κάποιες Glam επιρροές οδηγεί σ’ ένα καλό υλικό, αλλά δυστυχώς το υλικό έχει καταστραφεί αρκετά από την παραγωγή αυτή τη φορά. Κατά τη γνώμη μου, το “Down For The Count”, ήταν ακριβώς αυτό που μπορούσαν να κάνουν εκείνη την εποχή, τα riff εξακολουθούν να είναι ογκώδη, τα solo ακόμη αλλά περιστασιακά κόβουν την ανάσα και τα φωνητικά βαδίζουν στη γραμμή μεταξύ ακατέργαστης δύναμης και μελωδικού Pop Rock. Αλλά κοιτάξτε λίγο πιο προσεκτικά τι γινόταν τότε στο Αμερικανικό Hard Rock και γρήγορα θα καταλάβετε τους Ηair Μetallers…

 

CONTAGIOUS

(September-1987)

SIDE I: “Contagious”, “L.A. Rocks”, “Temptation”, “The Kid Goes Crazy”, “Fight For Your Life”.

SIDE II: “Armed And Dangerous”, “Rhythm Or Not”, “Bodily Harm”, “Eyes Of A Stranger”, “I'll Cry For You”.

GROUP: Dave Meniketti – Vocals/ Guitar, Joey Alves – Guitar, Phil Kennemore – Bass & Jimmy DeGrasso – Drums.

Μακριά από τις δουλειές τους στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το “Contagious” είναι η πρώτη τους δισκογραφικη προσπάθεια, μετά την υπογραφή με την Geffen Records. Η νέα δισκογραφική οδήγησε το group σε αλλαγες, πρώτο σημάδι του προβλήματος εμφανίστηκε όταν ο Geffen, ανάγκασε τον Leonard Haze (drums), να φύγει από την θέση τους, αφού ήταν ο πιο ηλικιωμένος στους Y&T. Ο Jimmy DeGrasso, εισήχθη για να αντικαταστήσει τον Haze, τραβώντας έτσι ένα σημαντικό γρανάζι από τη μηχανή του group. Εκτός από το αλλαγμένο προσωπικό, το group κατέβηκε στην λεωφόρο του Glam με τα μπερδεμένα μαλλιά του L.A. Αυτό δεν ήταν και το πιο τρομακτικό, καθώς ο Kolodner ανάγκασε το group σε κάτι πιο τρομακτικό, να κάνει μια καταδίωξη και να μοιάσει με τους Bon Jovi. Όπως φαίνεται κι από το εναρκτήριο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, αν και τα δέκα τραγούδια του “Contagious”, είναι αρκετά Pop Metal. Ο βασικός άνδρας των Y&T, o Dave Meniketti, εξακολουθεί να επιδεικνύει ακόμη δυνατούς κιθαριστικούς ήχους, αλλά τα μεγάλα φωνητικά του, δεν αρκούν για να ανταπεξέλθουν, στους καιρούς. Διάφοροι εξωτερικοί συνεργάτες, συμπεριλαμβανομένων των Al Pitrelli, Taylor Rhodes και Bruno Revell, προσήχθησαν για να συν-γράψουν τραγούδια για το LP, άλλο ένα σημάδι ότι ο Kolodner ήταν εδώ. Καθώς με την ανάμειξη του αυτή, νόμιζε ότι θα έκανε τους Y&T, τους νέους και πανίσχυρους Aerosmith με μια πανομοιότυπη κίνηση. Με απλά λόγια, το “Contagious” είναι ένα βαρετό εταιρικό album, που κερδίζει μόνον χρήματα, οι μέρες του δυναμικού “Mean Streak”, έχουν χαθεί μια για πάντα. Με τον νέο drummer, (που αργότερα πήγε στον Alice Cooper), κυκλοφόρησαν αυτό το καλό αλλα μελωδικό Hard Rock, σε παραγωγή του Keven Beamis που δούλεψε με τους REO Speedwagon και MSG. Έχει μερικά καλά τραγούδια όπως τα… “Contagious”, το “L.A. Rocks” που ακούγεται πολύ σαν Van Halen και τα πολύ μελωδικά “Temptation”, “Fight For Your Life” και “Eyes Of A Stranger”. Glam Metal με απερίσκεπτο και εξαγριωμένο ρυθμό, οι Y&T αποδεικνύουν με αυτό το album ότι είναι μια υπολογίσιμη δύναμη στη σκηνή του Glam Metal. Μην κάνετε λάθος όμως, αυτό δεν είναι το παραδοσιακό συγκρότημα του Heavy Metal, του χθες, χωρίς λογοπαίγνιο, που γνωρίζατε. Αυτή η έκδοση του συγκροτήματος είναι 100% Glam Metal. Μερικοί από τους πιο παραδοσιακούς θαυμαστές τους (όπως κι εγώ), μισούν να το παραδεχτούν και προσπαθούν να πουν το συγκρότημα που παίζει ακόμη Hard Rock. Αντιμετώπισε το, αυτό είναι ένα album Glam Metal και ναι… το Glam Metal είναι ένα είδος σκληρού Rock κι αυτό είναι ένα εξαιρετικό εγχείρημα του Glam Metal, είτε το θέλουμε είτε όχι. Μάλιστα είναι πολύ πάνω με μερικές από τις καλύτερες κυκλοφορίες σε αυτό το είδος. Υπάρχει ακόμη μια μπουκιά από το παραδοσιακό τους Heavy Metal, σε μερικά από τα τραγούδια, αν και το Heavy Metal είναι σίγουρα στον δίσκο, ως δευτερεύον είδος. Άλλαξαν δεν ήταν πια το Heavy Metal συγκρότημα που ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έρχονταν τώρα όλο και πιο κοντά, στην ολοένα αυξανόμενη κυριαρχία του Glam Metal που ήταν τόσο δημοφιλής εκείνη την εποχή. Υποθέτω ότι στους fans του πρώιμου υλικού τους, δεν αρέσει να παραδέχονται ότι το γύρισαν προς το Glam Metal, αλλά αυτό δεν ισχύει 100%. Δεν είναι 100% Glam Metal με τον παραδοσιακό τρόπο, έχει κάπου και κάποια Heavy Metal περάσματα με το μέτρο, όμως. Έτσι, αν είστε λάτρης του Glam Metal θα σας αρέσει πολύ από την παλιά βαρύτερη πλευρά που είχαν κάποτε…

 

Επισήμανση:

Η παρουσίαση των δίσκων, έγινε κατόπιν ακρόασης στο φυσικό τους προϊόν (LP) και όχι σε mp3, digital, download και λοιπές αηδίες, που μας (σας) γεμίζουν με αέρα κοπανιστό…