ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK

ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK
Πρέπει να ξέρετε ότι τα πραγματικά γνήσια καλά συγκροτήματα δεν ήταν λίγα, φαίνονται όμως λίγα μπροστά στις λεγεώνες των άχρηστων, καταστροφικών για την μουσική συγκροτημάτων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν συγκροτήματα που φτιάχνουν προσωπικότητες αλλά και άλλα που τις χαλάνε, σκοπός μου θα είναι η θύμηση και η αναφορά φυσικά μόνο των πρώτων. Πάντως, θα ήθελα από εσάς να μην εκτιμήσετε την όποια δική μου προσφορά εδώ, αλλά μόνον την τεράστια προσφορά των συγκροτημάτων που παρουσιάζονται σε τούτο εδώ το blog. Μην ψάχνετε για συγκροτηματάκια της σειράς που ιδρώνουν, ή αγκομαχούν για να ακουστούν, μην ψάχνετε για τυποποιημένα μουσικά σχήματα. Δυστυχώς βγαίνουν-υπάρχουν πάρα πολλά σχήματα, που δεν λένε μουσικά, απολύτως τίποτα και τ' ανεχόμαστε μόνο και μόνο επειδή απλά υπάρχουν… Να λατρεύετε κ' να αγαπάτε το βαρύ σκληρό ήχο των 70’s και των 80’s, το τέλειο στο HΑRD ROCK, το απολύτως γνήσιο στο HEAVY METAL και τον ανόθευτο κλασικό ήχο στο SOUTHERΝ ROCK...

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2021

DETECTIVE

DETECTIVE

1977

(Swan Song)

 

 

SIDE I: “Recognition”, “Got Enough Love”, “Grim Reaper”, “Nightingale”.

SIDE II: “Detective Man”, “Ain't None Of Your Business”, “Deep Down”, “Wild Hot Summer Nights”, “One More Heartache”.

 

DETECTIVE: Michael Des Barres – Vocals, Michael Monarch – Guitar, Bobby Pickett – Bass, Jon Hyde – Drums and Tony Kaye – Keyboards.

Produced by Andy Johns, Jimmy Robinson and Detective.

 

 

Τους Detective μπορούμε κάλλιστα να τους αυτοαποκαλέσουμε και ως super-group, εμφανιστήκαν στα 1975 στο πάντα ηλιόλουστο Los Angeles. Ο αρμονίστας Tony Kaye ήταν ο πιο γνωστός του συγκροτήματος καθώς υπήρξε κάποτε μέλος των Yes και των Badger, ενώ ο κιθαρίστας Michael Monarch είχε προηγούμενους εργοδότες του, τους Steppenwolf. Ο μπασίστας Bobby Pickett ήταν γνωστός ως session μουσικός και είχε συνεργαστεί με τους Sugarloaf και τον Gregg Allman, ενώ ο τραγουδιστής Michael Des Barres προερχόταν από τους Άγγλους Silverhead.

Με Led Zeppelin επιρροές το συγκρότημα ήταν επίσης και στην εταιρεία των Zeppelin την Swan Song, ευτυχώς οι Detective δημιούργησαν μέχρι να διαλυθούν δύο δίσκους μέσα σ’ ένα χρόνο, ο πρώτος τους θα παρουσιαστεί εδώ. Μια κυκλοφορία στην ετικέτα Swan Song των Zeppelin αυξάνει φυσικά τις προσδοκίες, αλλά και τις ευθύνες για το πώς θα ηχεί τούτο το μουσικό σύνολο.

Ο ήχος τους, ναι έχει σαφείς επιρροές από Zeppelin, αλλά εξακολουθούσε να είναι όμως και slow Blues με πολλούς και καλούς κρυμμένους, ποιοτικούς Heavy τόνους. Το πρώτο συγκρότημα που υπόγραψε στην Swan Song ήταν οι Bad Company, ενώ οι Detective ήταν το αμέσως επόμενο. Μάλιστα ο ίδιος ο Jimmy Page επέβλεψε τη μουσική κατεύθυνση των Detective για να σιγουρευτεί ότι ο τραγουδιστής Michael Des Barres θα μοιάζει στα φωνητικά με τον Plant, αλλά και ο John Hyde ν’ ακουγόταν τόσο όσο ο John Bonham και όσο το δυνατόν να το κάνει ακόμη πιο πειστικά. Μάλιστα την παραγωγή την έχει αναλάβει και ο ίδιος ο Jimmy Page, με το ψευδώνυμο Jimmy Robinson.

Αυτό το πρώτο τους λοιπόν album, συνολικά είναι ένα φοβερά ισχυρό 70’s Hard Rock στολίδι και τα τραγούδια είναι απλά τεράστια, αν είστε fan των Zeppelin, των Humble Pie, των Mott The Hoople και των Bad Company, σίγουρα αυτό το LP είναι πραγματικά για εσάς. Ο τραγουδιστής Michael Des Barres, βασίζει τη φωνή του στο βρετανικό σκληρό Blues και κάνει ομολογουμένως πολύ καλή δουλειά και προσπάθησε να γίνει κάπως σαν τον Robert Plant, τα πιο καυτά τραγούδια είναι το “Recognition”, το καταπληκτικό “No Of Your Business”, το “Grim Reaper” και το περήφανο “One More Heartache”.

Πάντως οι Detective αν και άνηκαν στην ομάδα τις δισκογραφικής εταιρείας Swan Song, ο δρόμος τους ήταν μικρός και τους οδήγησε μόνον σε δύο κυκλοφορίες. Οι κύριοι λόγοι ήταν ότι δημιούργησαν την εικόνα ενός μουσικού συνόλου, που δεν είχε ας πούμε 100% δικό του στυλ και ότι ήταν για πολλούς ένα είδος κλώνου του album “Physical Graffiti” των Zeppelin. Ότι το album, κυκλοφόρησε στην ετικέτα των Zeppelin δεν είναι χωρίς λόγο, τα τύμπανα θυμίζουν πολύ John Bonham, αλλά και οι κιθάρες φέρνουν κάτι από Jimmy Page. Τι άλλο μπορώ να πω… βάλτε μαζί σε ένα συγκρότημα τους Des Barres, Monarch, Pickett, Hyde και Kaye και σας εγγυώμαι το μεγαλείο. Η μουσική είναι πολύ καλή, ναι μοιάζουν με τους Zeppelin μερικές φορές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν και δικά τους μουσικά στοιχεία και τις δικές τους ιδιότητες, πολλοί λένε ότι ο ήχος είναι σαν οι Bad Company να συναντάν τους Led Zeppelin και σίγουρα δεν έχουν καθόλου άδικο.

 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ DETECTIVE

Detective [1977]

It Takes One To Know One [1977]

Live From The Atlantic Studios [1978]

 

TRIVIA

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 στο ύψος της επιτυχίας που είχαν οι Led Zeppelin ήταν τεράστιο, οπότε δημιούργησαν τη δική τους δισκογραφική εταιρεία, την Swan Song. 


 

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021


 

NUCLEAR VALDEZ

I AM I

1989

(CBS)

 

 

SIDE I: “Summer”, “Hope”, “Trace The Thunder”, “If I Knew Then”, “Unsung Hero (Song For Lenny Bruce)”.

SIDE II: “Strength”, “Eve”, “Apache”, “Run Through The Fields”, “Where Do We From Here”.

 

NUCLEAR VALDEZ: Froilan Sossa Vocals/ Guitar, Jorge Barcala Guitar, Juan Diaz – Bass and Robert Slade LeMont – Drums.

Produced by Richard Gottehrer and Thom Panuzio.

 

 

Στο πάντα ηλιόλουστο Miami της Florida, (USA) περί το 1985, ο Froilan Sossa μαζί με τον Juan Diaz ξεκίνησαν τους Nuclear Valdez και στη πορεία προστέθηκαν τα υπόλοιπα δύο μέλη Jorge Barcala Robert και Slade LeMont. Το εν λόγο σχήμα παίζει ένα κάπως μελωδικό high teck AOR/ Hard Rock, με πολλές επιρροές από folk-latin μουσική, χωρίς να είναι άκρως χαζό-Hair-pop όμως. Αμερικανοί όλοι τους, αλλά με καταγωγή από την Κούβα και τον Άγιο Δομίνικο.

Δυστυχώς, όμως το εξώφυλλο του δίσκου είναι τουλάχιστον χαζό-τραγικό, (θα έλεγα), όσες φόρες κι αν τον έβλεπα μπροστά μου δεν το έπαιρνα, παρά την πολύ προσιτή του τιμή. Ώσπου κάποια στιγμή (εκεί ναι πίσω στα μακρινά 90’s), μου το έδωσαν να τον ακούσω, άλλαξα αμέσως γνώμη όμως, μόνο και μόνο για το μουσικό περιεχόμενο του και έσπευσα να τον αποκτήσω, άμεσα… Αν ποτέ το βρείτε σε κανένα από τα σκονισμένα κατάστημα second-hand βινυλίων, αξίζει να τον αποκτήσετε αφού η τιμή του θα είναι το πολύ μέχρι 8 με 10 ευρώ.

Το group μετά από αρκετά live και με κάποιο ας πούμε κυνηγητό από τις τότε ισχυρές δισκογραφικές εταιρείες, καταφέρνουν να υπογράψουν ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με την περίφημη  Epic/ CBS Records, περί τα τέλη των 80’s. Έτσι τον Ιούλιο του 1989 μας συστήθηκαν με το δίσκο “I Am I”, μουσικά οι Nuclear Valdez δεν έχουν καμία σχέση  με ότι κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή, στα ράφια των δισκοπωλείων, στην άλλη άκρη του Ανταλλακτικού. Το εξαιρετικό ντεμπούτο τους χρωστά πολλά στις μουσικές καταβολές των χωρών τους, αφού συνδυάζουν το Αμερικανικό Hard Rock με κάποια πολύ καλά latin στοιχεία, που όμως δεν κουράζουν καθόλου. Μην ανησυχείτε, δεν παίζουν latin light Rock (τύπου Ricky Martin ας πούμε), κάθε άλλο μάλιστα θα έλεγα, αυτό το σχήμα από την αρχή πέτυχε να έχει τον δικό του προσωπικό ήχο. Έχουν μια γλυκιά μελαγχολία, ενώ η φωνή του τραγουδιστή τους, Froilan Sossa είναι σε αρκετά σημεία του δίσκου ιδιάζουσα θρηνητική και μελαγχολική. Κιθαριστικό καλό Hard Rock λοιπόν, με προσωπικότητα όπου τα όμορφα solos του Jorge Barcala αναπληρώνουν ας πούμε την όποια-κάποια έλλειψη ταχύτητας, αλλά από την άλλη όλος ο ήχος του album I Am I” είναι ποιοτικός και έχει μια πολύ καλή ομογένεια.

Ο δίσκος ξεκινά με το “Summer” ένα εκπληκτικό τραγούδι, που σου μένει αμέσως στο μυαλό με το ρυθμό κα τη ζωντάνια που έχει, συνάμα τότε υπήρχε και η υποστήριξη του MTV για το τραγούδι, που έπαιζε σημαντικό ρόλο στην προβολή των Nuclear Valdez. Η βοήθεια του εν λόγω τηλεοπτικού καναλιού ήταν μεγάλη σ’ ένα σχετικά άγνωστο συγκρότημα, η όποια επιτυχία κι αν έκαναν οφείλετε στο κανάλι αυτό, αφού τους άκουσε ένα μεγαλύτερο κι ευρύτερο μουσικό νεανικό κοινό. Το “Summer” αγαπήθηκε πάρα πολύ γιατί αναφερόταν και στην Κουβανέζικη επανάσταση του 1959, εμπνευσμένο από την καταγωγή των μελών του group. Επίσης πολύ καλά τραγούδια είναι και τα εξής… “Hope”, “Eve”, “Trace The Thunder”, “Where Do We Go From Here”, “I Am I” και Strength”. Τα τραγούδια και ο ήχος του παρθενικού album τους, είναι ένα πραγματικό πανέμορφο συνονθύλευμα από Hard Rock ήχους, με folk-latin και AOR μελωδίες, που σου μένουν, αλλά μην φανταστείτε όμως κανέναν αχταρμά, όλα εδώ είναι τοποθετημένα με απόλυτη μαεστρία, μέσα στα αυλάκια του δίσκου τούτου. Έχουν μια ιδιότυπη Hard Rock ατμόσφαιρα χωρίς πολλά-πολλά decibel, η μουσική τους είναι κάπως χαλαρή, αλλά δεν σε κοιμίζει κιόλας και αυτό οφείλετε κυρίως στην ερμηνευτική και στην εκπληκτική φωνητική δεινότητα του Froilan Sossa. Το συγκρότημα έκανε μία σχετική επιτυχία και έτσι ακλούθησε μια σειρά συναυλιών, όπου άνοιγαν τα shows, για καλλιτέχνες όπως οι… Living Colour, Jane's Addiction, Ηοοters.  

 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ Nuclear Valdez

I Am I [1989]

Dream Another Dream [1991]

In Α Minute All Could Change [2002]

Present From The Past [2017]

Present From The Past Live [2018]

 

TRIVIA

Στην προσπάθεια να  αξιοποιήσουν την όποια επιτυχία είχαν εκείνη την εποχή, οι Nuclear Valdez το 1991 κυκλοφορούν τον δεύτερο δίσκο τους “Dream Another Dream”, που όμως απέτυχε εμπορικά, καθώς ήταν όμως και πιο light από το ντεμπούτο τους. Τελικά μετά από μερικούς μήνες θα διαλυθούν, αλλά εντελώς ξαφνικά το 2002 όμως αποφασίζουν (από το πουθενά), να επιστρέψουν με τον τρίτο studio δίσκο τους “In Α Minute All Could Change”, αλλά μετά και πάλι χάθηκαν.


 

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2021


 

ICECROSS

ICECROSS

1973

(Icecross Records)

 

SIDE I: “Wandering Around”, “Solution”, “A Sad Man’s Story”, “Jesus Freaks”.

SIDE II: “1999”, “Scared”, “Nightmare”, “The End”. 

ICECROSS: Axel P.J. Einarsson – Vocals/ Guitars, B. Omar Oskarsson – Vocals/ Bass and Asgeir Oskarsson – Drums.

Produced by Icecross.

 

Ένα από τα πιο καταπληκτικά cult lost-gem albums που θα ακούσετε ποτέ, ένα LP που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του. Ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 1973 και θα μπορούσα να πάω, ότι από το μουσικό του περιεχόμενο, μιλάμε για έναν θησαυρό, που περιγράφει μια καταπληκτική σκληρή proto-Metal μουσική. Κάπως αλλόκοτο, Heavy Doomy, νοσηρό και βαρύ σαν την κόλαση, έχει πάρα πολλά Doom Metal στοιχεία και σκοτεινά, σατανικά θέματα και εικόνες, αλλά και χριστιανικούς στίχους, καθώς και εκπληκτικά κιθαριστικά riffs εντάσσονται σε όλο τον δίσκο των Icecross. Είναι πραγματικά ένα απίστευτο δισκογραφικό έργο για την χρονιά που κυκλοφόρησε στα 1973.

Οι Icecross κατάγονται από την μακρινή και παγωμένη Ισλανδία, που βρίσκετε στον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, δημιουργήθηκαν στην πρωτεύουσα Reykjavík το 1972 και διαλύθηκαν το 1974. Σε μια χώρα που έχει περίπου 300.000 κατοίκους, βγήκε αυτό το αριστούργημα, προφανώς εκεί οι άνθρωποι δεν είχαν καμιά πρεμούρα να φτιάχνουν συγκροτήματα, γι’ αυτό το σχήμα ηχογράφησε τον δίσκο του στην Copenhagen (Denmark) και όχι στη χώρα του. Αυτό το συγκρότημα τότε ήταν το κάτι άλλο, μουσικά οι Icecross παίζουν ένα βαρύ Heavy Rock/ Heavy Psych, που είναι κοντά σε σχέση με τους Black Sabbath, απίστευτος ήχος για το έτος 1973, ο ήχος τους έχει μια ανώμαλη απλότητα που έχετε ακούσει ποτέ. Βαριά και άγρια κυρίως τραγούδια, που συνορεύουν ​​κατά καιρούς με κάποια Progressive στοιχεία, θυμίζουν σε σημείο Led Zeppelin αλλά και Stray Dogs.

Το “Icecross” περιέχει μερικά από τα πιο περίεργα κιθαριστικά solos που μπορείτε ν’ ακούσετε, σε σημείο που μπορώ να πω ότι ο κιθαρίστας Axel Einarsson δεν είναι καθόλου τυχαίος, για να βγάζει αυτόν τον ήχο. Ο κιθαρίστας έχει ένα πολύ μοναδικό στυλ, παίζει με κάποια θα έλεγα ασυμφωνία που πραγματικά προσθέτει στην doomy ατμόσφαιρα του δίσκου, ποτέ μου ξανά δεν έχω ακούσει κανέναν να παίζει κιθάρα σαν κι αυτόν. Τα φωνητικα έχουν μια αρκούντως ιδιαίτερη λυπημένη μοναξιά και μελαγχολία που βαραίνουν και από τους σκοτεινούς στίχους. Σε όλο το album κυριαρχούν τα βαριά αργόσυρτα Doomy κιθαριστικά riffs, αλλά και οι άγριοι ρυθμοί στα drums, όσο πιο πολύ τα ακούς όλο και πιο πολύ εντυπωσίασε με το drumming του απολύτως παράφρων Asgeir Oskarsson, με τον βάρβαρο, αλαζονικό τρόπο που χαοτικά και αχαλίνωτα ταλαιπωρεί τα δέρματα των τυμπάνων του. Δηλαδή, έχουμε σοβαρά over-the-top και πάρα πολύ διασκεδαστικό υπερκινητικά τύμπανα που είναι ακριβώς ο λόγος για να ακούσετε τούτο το album. Πάντως πολύ χαοτικά και ιδιαίτερα είναι και τα φωνητικά των Axel και Asgeir.

Υπάρχουν και αρκετές ιδιόρρυθμες απότομες αλλαγές στη μουσική διάθεση των τραγουδιών, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον πειραματισμό των τριών μελών του group, άλλωστε αυτό ήταν ένας κοινός παρανομαστής στα τότε συγκροτήματα  των early 70’s. Πάντως, η μουσική τους είναι λίγο δύσκολο να περιγραφεί και να μπει σε κάποιο ηχητικό καλούπι, ένα μουσικό στυλ που τα υπόλοιπα σχήματα θα μπουν στο παιχνίδι μετά από χρόνια, αυτό κι αν ήταν αρκετά μοναδικό για την εποχή του. Οι τρεις μουσικοί που απαρτίζουν τους Icecross, μπορεί ο καθένας χωριστά να κρατήσει το δικό του σημείο στον δίσκο για να σε εντυπωσιάσει, αλλά και ως ομάδα φαίνεται πολύ δεμένη, παρά την κάπως αδύναμη παραγωγή. Παραμένει όμως ένα από τα καθαρά Hard Rock proto-Metal album για το 1973, που προπαντός ήταν αρκετά τρομακτικά μπροστά από την εποχή του, ο ήχος αυτός ακούστηκε ξανά πολύ μεταγενέστερα από ένα ολόκληρο νέο κίνημα στη δεκαετία του ’80 το Doom Metal. Αν ακούτε ένα ελαφρώς διαφορετικό μουσικό πλαίσιο, δημιουργικού Hard Rock, αυτό το LP έχει ένα πολύ μοναδικό ήχο, είναι προφανώς ένα είδος proto-Doom Metal, αλλά ακούγεται και σαν proto-Heavy Metal.
Ένα από τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου είναι ομολογούμενος το “
Jesus Freaks”, αλλά και τα “1999”, “The End” και “Wandering Around”. 

 Οι Icecross από την μακρινή Ισλανδία μας άφησαν παρακαταθήκη αυτό το LP, με μια Ηeavy Ρsych αποκαλυπτική ατμόσφαιρα, στέρεος Hard Rock ήχος, αποπνικτικά θρηνητικά φωνητικά, βαριά κιθαριστικά riff και στίχους από την κόλαση κάνουν αυτό τον δίσκο καταπληκτικό, για όσους τον ακούσουν. 

 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ICECROSS

Icecross [1973]

 

TRIVIA:

Αυτό το LP κυκλοφόρησε αρχικά σε περιορισμένη έκδοση σε μόλις 1.000 αντίτυπα, (τι ζήτηση να είχε άλλωστε στη χώρα αυτή), οπότε παραμένει για πολλά χρόνια ως ένα καλά κρυμμένο μυστικό, για τους πολλούς, η επανέκδοση του σε βινύλιο έγινε μόλις το 2002 και έτσι μαθεύτηκε σε όλο τον πλανήτη. Κατά μια ερμηνεία, η Ισλανδία είναι η μυθική χώρα Θούλη που την επισκέφτηκε ο Έλληνας, Πυθέας “O Μασσαλιώτης”, στο θρυλικό του ταξίδι περίπου πριν από 2350 χρόνια.