ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK

ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK
Πρέπει να ξέρετε ότι τα πραγματικά γνήσια καλά συγκροτήματα δεν ήταν λίγα, φαίνονται όμως λίγα μπροστά στις λεγεώνες των άχρηστων, καταστροφικών για την μουσική συγκροτημάτων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν συγκροτήματα που φτιάχνουν προσωπικότητες αλλά και άλλα που τις χαλάνε, σκοπός μου θα είναι η θύμηση και η αναφορά φυσικά μόνο των πρώτων. Πάντως θα ήθελα από εσάς να μην εκτιμήσετε την όποια δική μου προσφορά εδώ, αλλά την τεράστια προσφορά των συγκροτημάτων που παρουσιάζονται σε αυτό το blog. Μην ψάχνετε για συγκροτηματάκια της σειράς που ιδρώνουν, ή αγκομαχούν για να ακουστούν, μην ψάχνετε για τυποποιημένα σχήματα. Δυστυχώς βγαίνουν-υπάρχουν πολλά σχήματα, που δεν λένε μουσικά απολύτως τίποτα και τα ανεχόμαστε μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν… Να λατρεύετε το βαρύ σκληρό ήχο των 70’s και των 80’s, το τέλειο στο HΑRD ROCK, το απολύτως γνήσιο στο HEAVY METAL και το κλασικό ήχο στο SOUTHERΝ ROCK.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018




PALADIN
PALADIN
1971
(Bronze)


SIDE I: “Bad Times”, “Carry Me Home”, “Dance Of The Cobra”.
SIDE II: “Third World”, “Fill Up Your Heart”, “Flying High”, “The Fakir”.

PALADIN: Derek Foley – Vocals/ Guitar, Peter Solley – Vocals/ Piano, Pete Beckett – Bass, Lou Stonebridge – Keyboards and Keith Webb – Drums.
Produced by Philamore Lincoln.



Το εξαιρετικό βρετανικό σχήμα του Prog/ Hard Rock, οι Paladin σχηματίστηκαν στα 1970 στην βρετανική πρωτεύουσα, από τον drummer Keith Webb και τον πληκτρά, βιολιστή και τραγουδιστή Peter Solley (ο οποίος ήταν και ο κύριος συνθέτης του σχήματος). Μαζί με τον τραγουδιστή-κιθαρίστα Derek Foley, τον πιανίστα Lou Stonebridge και τον μπασίστα Peter Beckett δημιούργησαν ένα τρομερό μουσικο σύνολο για την εποχή, το οποίο έπαιξε ένα αρκετά ενδιαφέρον Hard Rock, που συχνά ήταν επηρεασμένο από το σκληρό Progressive και το βρετανικό σκληρό Blues Rock. Χρησιμοποιούσαν πολλά εξωτικά μουσικά μοτίβα και ο ρυθμός τους είχε απίστευτους ελευθέρους αυτοσχεδιασμούς, αν και φωνητικά χρησιμοποιούνται με κάποια φειδώ, και αυτά είναι εξίσου εξαιρετικά. Μερική από τη μουσική τους ακούγεται σαν μια βρετανική εκδοχή της μουσικής των πρώτων 3 δίσκων των Journey, ή των πρωίμων Santana (αλλά στο πιο Hard Rock μορφή), ή ας πούμε των Lynyrd Skynyrd, λόγω της χρήσης των ρυθμών, των solo σε κιθάρα και piano.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν τα περισσότερα μουσικά συγκροτήματα έψαχναν να βρουν την έμπνευση στον Αγγλικό μουσικό κόσμο, υπήρχαν κάποια λίγα περιστασιακά και παραδείγματα για το αντίθετο. Παρόλο που αναδύθηκαν στην Αγγλία, οι Paladin το μεγαλύτερο μέρος της έμπνευσης τους το είχαν κυρίως από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο του το 1971, η κριτική αναγνώριση για την εκτελεστική μουσική πλευρά του group ήταν πολύ καλές, αλλά και η ενσωμάτωση πολλών από τους ήχους που είχαν τραβήξει από την Αμερική. Συμπεριλαμβανομένων Jazzy Rock ρυθμών, Country εθνικών διακοσμήσεων και Ψυχεδέλεια, μα πάνω απ’ όλα κάποια ισχυρά πιασάρικα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της λαϊκής μουσικής, που ήταν ορατά ακόμα και κατά την πρώτη ακρόαση. Το συγκρότημα αποτελείται από πέντε μόνο μέλη, αλλά πολλοί νόμιζαν, ότι από τα μουσικά καθήκοντα τους που έδιναν σε αυτή τη κυκλοφορία αρκετά μεγάλη ποικιλία σε ήχους, τους οδήγησαν στο συμπέρασμα να πιστέψουν ότι οι Paladin αποτελούνται από έξι-επτά μέλη.
Θα σας δώσω δύο παραδείγματα τραγουδιών του δίσκου, στο “Bad Times” είναι προφανές ότι οι P
aladin επηρεάστηκαν πολύ από Santana, ενώ το Carry Me Home” θα σας κάνει να σκεφτείτε ότι είναι κάποιο τραγούδι των Lynyrd Skynyrd.
Ακολουθώντας λοιπόν, την τάση να ακούγονται μέσα από διάφορα μουσικά κινήματα, αναδύεται ένας ήχος από παράξενα υβρίδια Ψυχεδέλειας των 60’s, επηρεασμένο κι από τραγούδια της Jazz, το πιο εκπληκτικό είναι πώς πολλές φορές οι Paladin μεταμορφώνεται σ’ ένα βαρύτερο Hard Rock/ Heavy Rock σχήμα  από εκεί που δεν το περιμένεις. Αυτή είναι πάντως η μαγεία του over-the-top ήχου, που χτίζει ένα συγκλονιστικό τοίχο μουσικής με αντοχή στον χρόνο, που ακούγεται τέλειος, ζωντανός μετά από τέσσερεις δεκαετίες. Ας πούμε για το “Flying High” που αλλάζει και πάλι τα πράγματα εντελώς ξανά και ξαφνικά, ακούγεται σαν μια μπαλάντα από την AOR εποχή της δεκαετίας του ’70.
Αυτό πραγματικά πρέπει να είναι ένα από τα πιο αόριστα (μουσικά), βινύλια των αρχών της δεκαετίας του ’70, δεν έχω ακούσει ποτέ τόσα πολλά είδη και στυλ μουσικής να αναμειγνύονται και εναλλάσσονται τόσο πολύ ωραία μαζί.
Βρίσκω αυτό το κομμάτι βινυλίου πολύ ευχάριστο στο να το ακούσω, είναι μια μικτή σκληρή μουσική για διάφορους λόγους. Όλα τα τραγούδια των Paladin είναι πολύ καλά μέσα από τα αναδρομικά τους στυλ, για κάποιο λόγο αυτός ο μουσικό-ηχητικός εκλεκτισμός κι ας έχει διαφορετικά στυλ, σου αφήνει στο τέλος πραγματικά κάτι από τον δικό τους ήχο. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι και η πιο πρωτότυπη ηχητική παρατήρηση της εποχής, οι μουσικοί είναι αρκετά ταλαντούχοι και οι συνθέσεις είναι πολύ πιασάρικες, είναι εξαιρετικές οι αναπαραστάσεις των μουσικών στυλ που τα ενσωματώνουν.
 Οι Paladin, αν και ήταν κάποτε στην εμπροσθοφυλακή του Hard Rock κινήματος των αρχών της δεκαετίας του ’70, ποτέ όμως δεν βρήκαν την μακροχρόνια επιτυχία και τώρα έχουν ξεχαστεί εντελώς από τους οπαδούς του Hard Rock/ Prog.
Είναι αλήθεια ότι η φήμη και η δημοτικότητα είναι πάντα ασταθής και όχι απαραίτητα καλός δείκτης ποιότητας, σίγουρα θα θυμάστε άλλα εκπληκτικά και δημοφιλή σχήματα από εκείνη την εποχή και τα θυμόμαστε ακόμη και σήμερα, ενώ τραγούδια των Paladin δεν είναι μέσα στη μνήμη σας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι group όπως οι Paladin δεν αξίζει να μπουν μέσα στ’ ακούσματα σας το αντίθετο μάλιστα, μόλις εξαντλήσετε όλα τα μεγάλα συγκροτήματα του Ρrog, αξίζει να ρίξετε μια ματιά και σε αυτούς.
Συνολικά, αυτή είναι μια πολύ καλή ιδιαίτερη Hard Rock μουσική, η οποία δυστυχώς απέτυχε να πάρει μια πιο μεγάλη προσοχή την εποχή εκείνη, η οποία οδήγησε στη θανάτωση του group μετά την κυκλοφορία του 2ου album τους “Charge”.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ PALADIN
Paladin [1971]
Charge [1972]
Jazzattack [2002]


TRIVIA
Το 2002 κυκλοφόρησε το αρχειακό “Jazzattack”, που είναι κυρίως επανεκτελέσεις τραγουδιών, αλλά και κάποια ακυκλοφόρητα από το ντεμπούτο του 1971.
Ο Pete Beckett (bass), μετά την διάλυση του group, έκανε καριέρα αρχικά με τους Skyband και μετά με τους Αυστραλούς Little River Band. Αλλά μετά όμως ήρθε η καθιέρωση και η απόλυτη επιτυχία ως μελος των Αμερικανών Player (του Ronn Moss), στον χώρο του melodic AOR


Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018




STRAY DOG
STRAY DOG
1973
(Manticore)


SIDE I: “Tramp (How It Is)”, “Crazy”, “A Letter”, “Chevrolet”.
SIDE II: “Speak Of The Devil”, “Slave”, “Rocky Mountain Suite (Bad Road)”.

STRAY DOG: W.G. Snuffy Walden – Vocals/ Guitar, Al Roberts – Bass/ Keyboards and Leslie Sampson – Drums.
Produced by Stray Dog and Greg Lake.


Οι Stray Dog ήταν ένα Ηard Rock συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Texas στα τέλη της δεκαετίας του ’60 στα 1968, αρχικά είχαν το όνομα Aphrodite, αλλά μετακινήθηκαν στο Denver (Colorado), όπου εκεί έγιναν πολύ δημοφιλείς. Σαν Stray Dog ηχογράφησαν δύο σκληρά και δυναμικά album στην δεκαετία του ’70 πριν διαλύσουν οριστικά το 1976. Υπέγραψαν δισκογραφικό συμβολαιο στην ετικέτα Manticore και το ομώνυμο LP “Stray Dog” ήταν το ντεμπούτο τους σε βινύλιο που κυκλοφόρησε το 1973 σε παραγωγή από τον Greg Lake των Emerson, Lake & Palmer.
Σε μια stone age 70’s εποχή οι Stray Dog, αποτελούσαν την αντανάκλαση του τι έφερε στο σκληρό και βαρύ Rock αυτό το μουσικό trio, ο κιθαρίστας Snuff Walden ήταν στο επίκεντρο του συγκροτήματος, που είχε βαρύτατο και συνάμα επιθετικό σκληρό Rock ήχο. Οι μανιώδης Stray Dog έχτισαν τη μουσική στάση τους με την δύναμη των μεγάλων σκληρών Blues Rock χορδών και με μια πυκνή παράδοση από το Αμερικάνικο σκληρό 70’s Rock. Είχαν όμως και πολλά μουσικά στοιχεία παρμένα και από την Αγγλική Hard Rock σκηνή, μπορεί το group να μην συγκέντρωσε την απαιτουμένη στρατιά οπαδών που του άξιζε, αλλά η έκθεση σας στην μουσική τους δικαίως αξίζει, να τους ακούσετε πάραυτα.
Το “Stray Dog” ανοίγει με το δυναμικό τραγούδι “Tramp (How It Is)” και αυτό είναι μόνον μια προειδοποίηση και για όλα τα υπόλοιπα songs για να στερεώσετε πολύ καλά ζώνες τις ασφαλείας σας. Αυτό το τραγούδι δημιουργεί στο LP το πλαίσιο και για τις υπόλοιπες έξι συνθέσεις, καθώς το “Stray Dog” θα σας δαγκώσει σκληρά με τις επτά έξυπνες συνθέσεις. Τούτο το ντεμπούτο album των Stray Dog που είναι κατά πολύ εμπνευσμένο από τον ήχο του Jimi Hendrix, ξεκινώντας από το “Crazy”, η πρώτη πλευρά του βινυλίου κλείνει με το “A Letter” και στο καπάκι με το “Chevrolet”.
Όταν η βελόνα πέφτει πάνω στο βαθύ αυλάκι της δεύτερης πλευράς, συναντάς το “Speak Of The Devil” που έμεινε ως τραγούδι από κάποιο biker bar, ακολουθούμενο από το mid-tempo “Slave”. Αλλά η καλύτερη studio προσέγγιση του δίσκου είναι το οκτάλεπτο “Rocky Mountain Suite” και δίνει ένα επικό τέλος, καθώς αυτό το τραγούδι ορίζει ποιο είναι το album “Stray Dog”.
Καθώς ο σκληρός και δυναμικός ήχος των Stray Dog από το Texas, ξεχύνεται έξω από τα ηχεία και μόνον όταν τελειώσει όλο το LP τότε μόνον είναι ασφαλές να αποσυνδέσετε τη ζώνη ασφαλείας.
Σκληρό trio με καλά songs, που όμως είναι καλύτερα από το δεύτερο LP τους. Η ενδιαφέρουσα φωνή του Snuffy Walden που θυμίζει κάτι από Glenn Hughes, είναι αρκετά συνεπής και αξίζει να βαθμολογηθεί με άριστα, ο ήχος τους είναι πολύ Heavy Metal και σκληρός για τα δεδομένα της εποχής, early 70’s. Αυτά τα παιδιά σκάβουν μουσικά τον ήχο των Led Zeppelin και των άλλων ηρώων του τότε σκληρού Rock, λόγω Texas θυμίζουν όμως και ZZ Top.
Σας λέω λοιπόν, ότι οι Stray Dog ήταν ένα κλασικό Αμερικάνικο Hard Rock group μ’ ένα εξίσου κλασικό Hard Rock album, που αξίζει να το ακούσετε για κάθε τραγούδι που υπάρχει μέσα στα αυλάκια του. Θα έλεγα επίσης ότι το debut album των Stray Dog, είναι ένα χαμένο κειμήλιο της σκληρής δεκαετίας του ’70, η φανταστική προσφορά στο σκληρό και δυναμικό Blues/ Hard Rock από ένα group  που ποτέ δεν την έκανε την μεγάλη καριέρα, αλλά θα έπρεπε να την έχει.
Κάθε σύνθεση του δίσκου είναι εξαιρετική και τονίζεται από την συγγραφική υπογραφή του μοναδικού Snuffy Walden, ενώ έχει κι έναν πολύ μοναδικό ήχο στην κιθάρα που έκανε πραγματικά αυτό το album τόσο μεγάλο. Ένα απόλυτο LP που πρέπει να το έχει ο κάθε οπαδός που ακούει Blues και Hard Rock κιθάρα, επίσης είναι και συνάμα μελωδικό μέσα από την αιώνια δεκαετία του ’70, το “Strag Dog” είναι ένα εξαιρετικό ντεμπούτο.
Στο επόμενο album των Stray Dog παρουσιάστηκαν κάποια νέα μέλη, οι προσθήκες άλλαξαν τον ήχο του μουσικού συνόλου, από το σκληρό Blues πέρασαν σ’ έναν πιο συγκρατημένο και εμπορικό Hard Rock/ AOR ήχο.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ STARY DOG
Stray Dog [1973]
While You’re Down There [1974]
Fasten Your Seatbelts [1993]
Live From The Whiskey A Go-Go [2010]


TRIVIA
Ο Leslie Sampson (drums) πριν παίξει με τους Stray Dog, είχε ήδη παίξει και σ’ ένα άλλο μουσικό trio τους Road, με τον Noel Redding και τον Rod Richards και δημιούργησαν ένα LP το 1972.
Μετά την διάλυση των Stray Dog, ο Snuffy Walden συνέχισε να γράφει και να παράγει τραγούδια για πολλά δημοφιλή Αμερικάνικα τηλεοπτικά προγράμματα.