ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK

ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK
Πρέπει να ξέρετε ότι τα πραγματικά γνήσια καλά συγκροτήματα δεν ήταν λίγα, φαίνονται όμως λίγα μπροστά στις λεγεώνες των άχρηστων, καταστροφικών για την μουσική συγκροτημάτων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν συγκροτήματα που φτιάχνουν προσωπικότητες αλλά και άλλα που τις χαλάνε, σκοπός μου θα είναι η θύμηση και η αναφορά φυσικά μόνο των πρώτων. Πάντως θα ήθελα από εσάς να μην εκτιμήσετε την όποια δική μου προσφορά εδώ, αλλά την τεράστια προσφορά των συγκροτημάτων που παρουσιάζονται σε αυτό το blog. Μην ψάχνετε για συγκροτηματάκια της σειράς που ιδρώνουν, ή αγκομαχούν για να ακουστούν, μην ψάχνετε για τυποποιημένα σχήματα. Δυστυχώς βγαίνουν-υπάρχουν πολλά σχήματα, που δεν λένε μουσικά απολύτως τίποτα και τα ανεχόμαστε μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν… Να λατρεύετε το βαρύ σκληρό ήχο των 70’s και των 80’s, το τέλειο στο HΑRD ROCK, το απολύτως γνήσιο στο HEAVY METAL και το κλασικό ήχο στο SOUTHERΝ ROCK.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018



 
G-FORCE
G-FORCE
1980
(Jet Records)


SIDE I: “You”, “White Knuckles/ Rockin’ And Rollin’”, “She's Got You”, “I Look At You”.
SIDE II: “Because Of Your Love”, “You Kissed Me Sweetly”, “Hot Gossip”, “The Woman’s In Love”, “Dancin'”.

G-FORCE: Willie Dee – Vocals, Gary Moore – Guitar, Tony Newton – Bass and Mark Nauseef – Drums.
Produced by Gary Moore, Tony Newton, Willie Dee and Mark Nauseef.


Οι G-Force είναι ένα μουσικό σύνολο και κυκλοφόρησαν ένα και μοναδικό studio LP το 1980, σε αυτό Βρετανικό-Αμερικάνικο συγκρότημα επικεφαλής ήταν ο μεγάλος Ιρλανδός Hard Rock κιθαρίστας Gary Moore.
Κατά την περιοδεία των Thin Lizzy στην Αμερική για να υποστηρίξουν το
album “Black Rose, A Rock Legend”, ο Moore εγκατέλειψε ξαφνικά το συγκρότημα και μετακόμισε στο LA, ελπίζοντας να καθιερωθεί σε μια solo Hard Rock καριέρα. Με την ευκαιρία να κάνει περιοδεία στην Αμερική μαζί με τους Van Halen, ο Moore σκαρώνει ένα μοναδικό συγκρότημα με τους εξής μουσικούς… drummer ο Mark Nauseef (Elf, Ian Gillan Band) και τραγουδιστή/ μπασίστα τον Glenn Hughes (Trapeze, Deep Purple) και έτσι οι πρώιμοι G-Force είναι έτοιμοι. Λίγες μέρες από τις πρώτες πρόβες, ο Hughes έφυγε από το συγκρότημα και ο Moore τον αντικατάστησε με τον τραγουδιστή Willie Dee ή αλλιώς William Daffern (Captain Beyond, Pipedream) και τον μπασίστα Tony Newton.
Ωραίο κορυφαίο μελωδικό σκληρό Rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε από τον star κιθαρίστα, με αρκετό άγγιγμα από τη δεκαετίας του ’70. Σαν τετραμελές σχήμα οι G-Force κυκλοφόρησαν ένα εξαιρετικό, εμπορικό αλλά γεμάτο φαντασία Hard Rock album με την βοήθεια του Joachim Kühn στα keyboards, με πολύ χαρακτηριστικά ήταν τα γεμάτα λάμψη κιθαριστικά solos του κυρίου Moore. Πολλά κι ωραία τα τραγούδια, το album πάντως δεν είχε εμπορική επιτυχία, αλλά βέβαια ο Gary Moore αργότερα έγινε πασίγνωστος ως solo μουσικός.
Από τη μια πλευρά το “G-Force” εμφανίζει την τρελή κιθαριστική τεχνική ικανότητα, αλλά και την ταχύτητα του Gary, φαίνεται λίγο προφανές ότι ήταν μπερδεμένος για το είδος του κιθαριστικού Hard Rock που ήθελε ν’ ακολουθήσει.  
Πάντως πολλοί νέοι κιθαρίστες θα ήθελαν να φτάσουν τόσο ψηλά σαν αυτόν τον ήρωα της κιθάρας, τα solos του είναι κολασμένα, πολλοί θα ήθελαν να παίξουν κιθάρα σαν κι αυτόν. Το “G Force” έχει μεγάλη δύναμη, πραγματικά θαυμάσιο γι’  αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, αυτό είναι το καλύτερο power Hard Rock του στυλ της δεκαετίας του ’70 και είναι από τα καλύτερα.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Moore τότε ήταν το γρηγορότερο πιστόλι στη Δύση, τεχνικά πολύ βασικός με τα σημερινά πρότυπα, πάντως ήταν ένα θαύμα ν’ ακούσεις αυτό το album, έστω και μετά από 40 χρόνια.
Αυτό είναι το σπουδαιότερο album είχε ταλαντούχους μουσικούς, εξακολουθεί και σήμερα (2018) να είναι υπέροχο, το κιθαριστικό έργο του Gary Moore είναι αξιοσημείωτο, ο ήχος της κιθάρας είναι φοβερός. Ο Moore ήταν ένας από τους πιο έντονους κιθαρίστες που έχω ακούσει ποτέ και ήταν στην προσωπική μου κορυφή, δίπλα στον Ritchie Blackmore, Tony Ioomi και τους άλλους μεγάλους. Έπαιζε σαν πυρκαγιά, η τεχνική του ικανότητα ήταν φανταστική απλά ακούστε αυτό το δισκογραφικό έργο. Αυτό το album έχει λίγο διαφορετικό ήχο κιθάρας, από αυτό που τον συνηθίσαμε στα επόμενα χρόνια κι έγινε ο αγαπημένο μας ήχο, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, πάντως οι δεξιότητες του στην κιθάρας δεν αμφισβητούνται. Δυστυχώς, για μένα αυτό το θαυμάσιο LP δεν είχε συνέχεια.
Εάν θέλετε να ακούσετε κάποια φλεγόμενα κιθαριστικά solos, τότε ακούστε αυτό το album των G-Force, δεν υπάρχουν λέξεις που μπορούν να περιγράφουν αυτό το album. Αυτός ο ήρωας της κιθάρας του Heavy Metal, είναι πραγματικά μια γροθιά στο πρόσωπο όταν ξεκινήσετε να τον ακούτε για πρώτη φορά και θα εξακολουθήσει να είναι, ο Moore χρησιμοποιεί τον πιο ήπιο ήχο κιθάρας που ακούσατε ποτέ, από αυτόν ή από οποιονδήποτε άλλο.
Τα τραγούδια είναι γεμάτα από δύναμη και όμορφους ρυθμούς, αλλά και βαριές μπαλάντες που έγιναν ποτέ ενώ κάποια άλλα Hard Rock τραγούδια, όπως το “Hot Gossip”, The Womans In Love” και “Dancin'”. Ο ήχος του album είναι πολύ επιθετικός, επειδή εξυπηρετεί έναν πραγματικό σκοπό κάνοντας τον ήχο ακόμα και πιο heavier. Η κιθάρα παίρνει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, φέρνοντας πολύ μπροστά την τεχνική στην κιθάρα, που στην πορεία θα γίνει σήμα κατατεθέν της δεκαετίας του ’80, Επιπλέον, η παραγωγή κιθάρας ακούγεται εντελώς μοναδική, σε έναν υπερβολικά ισχυρό ήχο. Αυτό το album ηχογραφήθηκε το 1979-’80 για την εταιρεία Jet (ετικέτα και των πρώτων δύο δίσκων του Ozzy Osbourne).
Αν και υπάρχουν αρκετά διαφορετικά στυλ μουσικής σε τούτο το album, πάντως κυριαρχούν τα σκληρά Rock στοιχεία. Υπάρχουν μερικά πολύ καλά τραγούδια σε τούτο το βινύλιο, που ο Moore έπαιζε συχνά ζωντανά όπως τα… “You”, “White Knuckles/ Rockin’ And Rollin’”, “You Kissed Me Sweetly”.
Αυτό το λατρεμένο album πιστεύω ότι είναι αρκετά υποτιμημένο, δεν είναι ένα από τα καλύτερα δισκογραφικά έργα του Moore (όπως τα επόμενα των 80’s), αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ καλό. Νομίζω ότι αν ο Gary είχε υπερνικήσει μερικά από τα τραγούδια και τα είχε κατασκευαστεί πιο σωστά, θα μπορούσε να ήταν ένα από τα καλύτερα του.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ G-FORCE
G-Force [1980]


TRIVIA
Όταν οι G-Force διαλύθηκαν ο Moore εντάχθηκε για λίγο στους Emerson, Lake & Palmer σε μια νέα προσπάθεια που έκαναν, όταν κι αυτή η συνεργασία τελείωσε, ο Moore μπήκε ως κιθαρίστας το 1981 στο ομώνυμο solo album του Greg Lake.


Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018




CAPTAIN BEYOND
CAPTAIN BEYOND
July 1972
(Capricorn)


SIDE I: “Dancing Madly Backwards (On A Sea Of Air)”, “Armworth”, “Myopic Void”, “Mesmerization Eclipse”, “Raging River Of Fear”.
SISE II: “Thousand Days Of Yesterdays”, “Frozen Over”, “Thousand Days Of Yesterdays (Time Since Come And Gone)”, “I Can't Feel Nothin’ (Part I)”, “As The Moon Speaks (To The Waves Of The Sea)”, “Astral Lady”, “As The Moon Speaks (Return)”, “I Can't Feel Nothin’ (Part II)”.


CAPTAIN BEYOND: Rod Evans – Vocals, Larry “Rhino” Reinhardt – Guitars, Lee Dorman – Bass and Bobby Caldwell – Drums.
Produced by Captain Beyond.


Αφ’ ενός θεωρώ αυτό το συγκρότημα σαν ένα από τα απόλυτα-γνήσια στο Hard Rock και αφ’ αφετέρου το συγκεκριμένο album είναι ένα από τα καλά σ’ αυτό το σκληρό Rock μουσικό είδος, αλλά από την άλλη όμως δυστυχώς είναι μάλλον ένα από τα πιο αδικημένα συγκροτήματα. 
Πάντως μόνον ένα super-group σαν αυτό θα μπορούσε να παράγει την πιο εκλεπτυσμένη και ταυτόχρονα την πιο καταιγιστική μορφή, αυτού του παλιού καλού 70’s Hard Rock ήχου.
Οι Captain Beyond ήταν ένα συγκρότημα με Blues, Heavy Psych, Hard Rock μουσική χροιά, η οποία ήταν αρκετά περίπλοκη για τον μέσο Hard Rock ακροατή και μάλλον γρήγορη, αλλά μόνον η σκληροτράχηλη κιθάρα ήταν πιο εύκολη και γνώριμη σαν άκουσμα. Το ξαναλέω, αυτός είναι κάπως δύσκολος "μουσικά" δίσκος στο άκουσμα, προσφέρεται όμως για όσους θέλουν ή τους αρέσουν τα πιο περίεργα Hard Rock ακούσματα, με εναλλαγές, ποικιλία αλλά κυρίως με αφάνταστη μουσική φαντασία.  
Οι Captain Beyond με την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτο τους, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ιδιαίτερο δίσκο που απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς, τόσο για το μουσικό του περιεχόμενο όσο και για τα απόκοσμα  θέματα με τα όποια καταπιάνονται στους στίχους των τραγουδιών τους. Αν και αυτό το album θεωρείται το σήμα κατατεθέν τους, δεν βρίσκεται εύκολα στην original 3-D μορφή βινυλίου. Βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Captain Beyond δεν μπόρεσαν να κάνουν μια κάποια επιτυχημένη καριέρα, αφού η σκληρή μουσική τους είναι κάπως δύσβατη, πολύπλοκη, περίπλοκη Heavy και αρκετά Progressive.
Αυτό το συγκρότημα που σχηματίστηκε στις αρχές των 70’s (Ιούνιο του 1971 στο L.A.) και το οποίο απαρτίζετε από πρώην μέλη των Deep Purple (Rod Evans), των Iron Butterfly (“Phino” και Lee Dorman), αλλά και από το σχήμα του Johnny Winter (Bobby Caldwell), αυτή η τετράδα αγαπητοί αναγνώστες λοιπόν, σκαρώνει ένα δίσκο που ξεχειλίζει από μουσική ενέργεια.
Το ομώνυμο λοιπόν, album τους “Captain Beyond” είναι ένα κατά βάση ας πούμε ένα κάπως concept album και όπως μας προδίδει και το εξώφυλλο του, ασχολείται με θέματα που αφορούν το διάστημα, τα στοιχεία της φύσης (συχνές αναφορές σε φεγγάρι, ήλιο, ποτάμια) αλλά και υπαρξιακά ζητήματα του εδώ αλλά και του έξω κόσμου.
Η συνεχόμενη ροή του album καταφέρνει να εγκλωβίσει τον ακροατή στο μουσικό του περιεχόμενο, τα αδιάκοπα και αιχμηρά κιθαριστικά riffs του Larry Reinhardt που κυλούν από τραγούδι σε τραγούδι όπως στο “Mesmerization Eclipse”, στο “Raging River Of Fear” ή στο “Frozen Over”, συναντούν (μεταξύ άλλων) ορισμένα σκληρά Progressive, Jazz και Space Rock στοιχεία, ενώ στα υπόλοιπα τραγούδια που συμπληρώνουν τον εν λόγο δίσκο, μας προσφέρουν ένα αποτέλεσμα πέρα από κάθε φαντασία.
Τραγουδιστής του σχήματος όπως είναι γνωστό, είναι ο Rod Evans που συμμετείχε στους τρεις πρώτους δίσκους των Deep Purple, εδώ όμως ο Evans δεν έχει καμιά σχέση με την βελούδινη φωνή που ακούμε στους Purple, εδώ ακούγεται κυριολεκτικά αρκετά πολύ-πολύ πιο σκληρός και heavy.
Το πρώτο από τα τρία συνολικά ασύλληπτα albums που πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν οι Captain Beyond, είναι με διαφορά το καλύτερο, αλλά και το πιο εμπνευσμένο και αυτό που η ιστορία έμελλε να χαρακτηρίσει κλασσικό στο πέρασμα του χρόνου, απλά ακούστε το και απολαύστε μια βόλτα στο διάστημα. 
Επίσης, ήταν αφιερωμένο στην μνήμη του μεγάλου εκλιπόντα κιθαρίστα Duane Allman (1946-1971).


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ CAPTAIN BEYOND
Captain Beyond [1972]
Sufficiently Breathless [1973]
Dawn Explosion [1977]
Far Beyond Α Distant Sun, Live Arlington, TX 1973 [2002]


TRIVIA:
Ο τραγουδιστής Rod Evans ακούγεται μόνον στα δύο πρώτα τους studio albums. Το συγκρότημα αυτό που σχηματίστηκε αρχικά το 1971, διαλύθηκε το 1974, ανασυγκροτήθηκε το 1976 και ξανά διαλύθηκε και πάλι στα 1977. Αλλά από το 1979 και μέχρι το 1999 (χοντρικά περίπου), έκαναν κατά καιρούς κάποια reunion και έδιναν σποραδικά που και που και κάποια live.
Ο κιθαρίστας Larry Reinhard, απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου του 2012, ενώ o  μπασίστας Lee Dorman στο τέλος της ίδιας χρόνιας, στις 21 Δεκεμβρίου.