ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK

ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK
Πρέπει να ξέρετε ότι τα πραγματικά γνήσια καλά συγκροτήματα δεν ήταν λίγα, φαίνονται όμως λίγα μπροστά στις λεγεώνες των άχρηστων, καταστροφικών για την μουσική συγκροτημάτων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν συγκροτήματα που φτιάχνουν προσωπικότητες αλλά και άλλα που τις χαλάνε, σκοπός μου θα είναι η θύμηση και η αναφορά φυσικά μόνο των πρώτων. Πάντως θα ήθελα από εσάς να μην εκτιμήσετε την όποια δική μου προσφορά εδώ, αλλά την τεράστια προσφορά των συγκροτημάτων που παρουσιάζονται σε αυτό το blog. Μην ψάχνετε για συγκροτηματάκια της σειράς που ιδρώνουν, ή αγκομαχούν για να ακουστούν, μην ψάχνετε για τυποποιημένα σχήματα. Δυστυχώς βγαίνουν-υπάρχουν πολλά σχήματα, που δεν λένε μουσικά απολύτως τίποτα και τα ανεχόμαστε μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν… Να λατρεύετε το βαρύ σκληρό ήχο των 70’s και των 80’s, το τέλειο στο HΑRD ROCK, το απολύτως γνήσιο στο HEAVY METAL και το κλασικό ήχο στο SOUTHERΝ ROCK.

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019




ERIC QUINCY TATE
EQT
1975
(GRC Records)


SIDE I: “Honky Tonk Man”, “No Rollin' Boogie”, “Food, Phone, Gas And Lodging”, “Chatta Hoochee Coochee Man”, “Wide Open”.
SIDE II: “Drivin' Wheel”, “Big Boss Jam”.

ERIC QUINCY TATE: Donnie McCormick – Vocals/ Drums, Wayne “Bear” Sauls – Guitar, David Cantonwine – Bass and Joseph Rogers – Keyboards.
Produced by Sonny Limbo and EQT.


Το όνομα Eric Quincy Tate, προκαλεί κάποια σύγχυση στους μη καλά ενημερωμένους Rock οπαδούς, δεν είναι το όνομα ενός solo καλλιτέχνη, άλλα ενός βρώμικου Southern Rock μουσικού συνόλου στο ύφος ας πούμε των Allman Brothers Band, των Lynyrd Skynyrd, των Marshall Tucker, των White Witch, των Charlie Daniels Band ή των Wet Willie.
Τα ιδρυτικά μέλη των Eric Quincy Tate είναι οι Tommy Carlisle και Donnie McCormick, ο Tommy και ο Donnie συναντήθηκαν το 1963 όταν εντάχθηκαν στο συγκρότημα The Kings. Οι EQT έκαναν μεγάλη εντύπωση το 1967 στον παραγωγό Tony Joe White, αυτός έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να πάρει το group συμβόλαιο με την Capricorn Records. Τα demos καταγράφηκαν και πέφτουν στα χέρια και τα αυτιά του θρυλικού παραγωγού Jerry Wexler της Atlantic Records, στα τέλη του 1969 οι EQT υπέγραψαν συμβόλαιο με τον Phil Walden (Allman Brothers Bans) και θα γράψουν τον πρώτο τους album για την Cotillion Records (θυγατρική της Atlantic) με παραγωγούς τους Tony Joe White, Jerry Wexler και Tom Dowd. Το 1970 κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο “Eric Quincy Tate”, ενώ το 1972 το δεύτερο album Drinking Man's Friend” κυκλοφόρησε στην Capricorn με παραγωγό τον Paul Hornsby (Marshall Tucker Band, Charlie Daniels Band).
Οι Eric Quincy Tate έκαναν την τρίτη κυκλοφορία τους “EQT” το 1975, η πρώτη πλευρά του LP ήταν studio και η δεύτερη πλευρά ηχογραφήθηκε ζωντανά, αυτή η ζωντανή πλευρά ήταν η φυσική τους κατάσταση, αυθόρμητο και γεμάτο ενέργεια καυτό Southern Rock. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν στην GRC Records, ο Tommy Carlisle είχε πάρει μια άδεια από το συγκρότημα και ο Wayne Sauls ανέλαβε ως κιθαρίστας.
Πήρα αυτό το album πριν από κάμποσα χρόνια από ένα καταπληκτικό κατάστημα μεταχειρισμένων δίσκων (Αθήνα) και είναι ένα πραγματικό Νότιο σκληρό Rock LP.
Έπειτα από μια μικρή έρευνα διαπίστωσα ότι αυτό το συγκρότημα είχε μια πραγματική λατρεία στην περιοχή τους, την Atlanta εκεί στην μακρινή δεκαετία του ’70. Πάντως αυτό τους το album, είναι μια ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα ιδέα, η μια πλευρά studio και η άλλη πλευρά να είναι live, από μια συναυλία που έγινε στο “Chattahoochee Ramblin Raft Race” το 1975.
Το “EQT” όμως, λειτουργεί και αυτό ως ένα πραγματικά χαμένο κόσμημα του Νότιου σκληρού Rock, μόνο και μόνο για ν’ ακούσεις το 15-λέπτο έπος “Big Boss Jam”, αξίζει η αναζήτηση του σε βινύλιο. Το LP περιέχει πολύ και καλό Honky Τonk, Βlues Southern Rock που είναι στα καλύτερα του, με μεγάλα πλήκτρα από τον Joseph Rogers, σπουδαίες κιθάρες από τον Wayne Sauls, καθώς και υπέροχα φωνητικά και τύμπανα από τον Donnie McCormick.
Οι Eric Quincy Tate συνέβαλαν όχι μόνο στη μουσική κληρονομιά της Atlanta (Georgia), αλλά σε μια πιο ευρύτερη κλίμακα, στην Southern κληρονομιά της Αμερικής, αλλά στην πραγματικότητα η μουσική τους είναι παγκόσμια και αυτό μετράει πολύ περισσότερο. Οι EQT ήταν ένα από τα ιδρυτικά μουσικά σχήματα του κινήματος του Southern Rock στις αρχές της δεκαετίας του ’70, αλλά έμειναν εντελώς άγνωστοι σ’ ένα πιο ευρύτερο παγκόσμιο κοινό. Τα μέλη του group παρέμειναν ταπεινά, αλλά καινοτομούν και κυριαρχούν μέσα από τα όργανα τους και είναι πρωτότυποι στις μουσικές τους συνθέσεις, σε ήχο αλλά και σε μουσικό στυλ. Οι EQT δίνουν τα πάντα από την καρδιά τους στο ακροατήριο τους κατά τη διάρκεια όλων των δίσκων που έκαναν, το group διασκεδάζει, συνδέεται με το ακροατήριο του, εκτελεί μουσική και αυτοί που τους ακούν μπορούν να αισθάνονται τις μελωδίες και τους στίχους που σχετίζονται μαζί τους.
Το “EQT” ως δίσκος, έχει ως κύρια βάση τον Νότο, παίζοντας ένα καθαρό Rock ανακατεύοντας την ψυχή, το Blues, το Rock & Roll και το Country σ’ έναν δυναμικό ήχο.
Το 1977 κυκλοφόρησαν το καταργημένο live album Can't Keep A Good Band Down” με τον Sonny Limbo στην παραγωγή σε συνεργασία με τον Lowery Bill, αυτό το LP βγήκε μόνο σε 1000-1500 κόπιες και πουλήθηκε μόνο από το ίδιο το συγκρότημα, φυσικά αυτές τις μέρες για να βρεθεί πια σε βινύλιο είναι ακατόρθωτο έως αδύνατο. Ο Tommy εγκατέλειψε το συγκρότημα  το 1977 και πήγε για περιοδεία το 1978 με τους Back Bandits Alley. Ενώ πριν διαλυθούν, το 1979 σε μορφή ενός 10’’ βινυλίου κυκλοφορούν το “Six Pack”, το όποιο είναι κι αυτό αδύνατον πια να βρεθεί.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ERIC QUINCY TATE
Eric Quincy Tate [1970]
Drinking Man’s Friend [1972]
EQT [1975]
Can’t Keep A Good Band Down [1977]
Six Pack [1979]
Rock And Roll Transfusion [1990]
Trio [2008]
37th Anniversary Reunion Live [2010]
Real To Reel [2011]
Red Hot [2012]


TRIVIA
Το 1989 έκαναν μια reunion συναυλία για τα 20 χρόνια σαν σχήμα στην Atlanta και έβγαλαν το δίσκο “Rock & Roll Transfusion” (1990) γι’ αυτόν το σκοπό. Τον  Σεπτέμβριο του 2006, οι EQT επανενώθηκαν για μια 37η επέτειο, το αποτέλεσμα αυτής της ζωντανής παράστασης ήταν ένα νέο live CD. Μέσα από το επίσημο site του group θα βρείτε όλα τα album τους καθώς και συλλογές, live και DVD.


Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019




707
MEGA FORCE
1982
(Boardwalk)


SIDE I: “Mega Force”, “Can't Hold Back”, “Get To You”, “Out Of The Dark”, “Hell Or High Water”.
SIDE II: “We Will Last”, “Hello Girl”, “Write Again”, “No Better Feeling”, “Heartbeat”.

707: Kevin Chalfant – Vocals, Kevin Russel – Vocals/ Guitar, Phil Bryant – Bass, Jim McClarty – Drums and Tod Howarth – Keyboards/ Guitar.
Produced by George Tutko and Keith Olsen.


Το καλό αυτό group δημιουργήθηκε από τους Kevin Russel, Jim McClarty και Phil Bryant, το 1978 στο Detroit, αλλά λειτουργούσε με διάφορους άλλους μουσικούς στην σύνθεση του.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, οι Journey, οι Foreigner και οι Styx άρχισαν να γεμίζουν αμέτρητες αρένες με τη μουσική τους, αναμφισβήτητα τα πιασάρικα Arena Rock τραγούδια τους ήταν και η επιτυχία τους. Έτσι λοιπόν, εμφανίστηκαν πολυάριθμα σχήματα στην Hard Rock/ AOR σκηνή προσπαθώντας να επαναλάβουν αυτή την επιτυχία, ορισμένα όπως οι Survivor, οι Loverboy και οι 38 Special πέτυχαν τον υψηλό στόχο τους, ενώ ένας μεγάλος αριθμός αξιόλογων συγκροτημάτων όπως οι Wrabit, οι Sheriff, οι Axe, οι Spys, οι Prism, οι Franke & The Knockouts ή οι Shooting Star, παρά τις μικρές επιτυχίες και την προβολή από το ραδιόφωνο, δεν μπορούσαν ν’ αδράξουν στο έπακρο αυτή την ευκαιρία, έτσι ακριβώς συνέβη και στους 707.
Δυστυχώς, οι 707 έπεσαν μέσα στην τελευταία κατηγορία, αν και το τρίτο τους album Mega Force”, περιείχε μια σειρά από καλές μελωδίες AOR/ Hard Rock τραγουδιών, με ωραίες εκρήξεις μελωδικής και κιθαριστικής εργασίας από τον Kevin Russel, ενώ τα πλήκτρα του Tod Howarth είχαν μια φρενίτιδα, δεν μπορούσαν όμως να κερδίσουν την επιτυχία. Όλο το υλικό του album ερέθισε ιδιαίτερα τη φαντασία, αλλά το καλύτερο τραγούδι ήταν το ομώνυμο του δίσκου το  Mega Force”, που ήταν και το μουσικό θέμα των τίτλων για την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του 1982.
Οι 707 έπαιζαν ένα σκληρό μελωδικό radio Hard Rock, με καλή παραγωγή και προσεγμένη εκτέλεση, τα φωνητικά του Kevin Chalfant ήταν μελωδικά, ο ήχος της κιθάρας αρκετά καθαρός, τα πλήκτρα πλούσια και τα τύμπανα του Jim McClarty έδιναν την αίσθηση δυναμικής συνοχής. Το συγκρότημα όμως, γινόταν μανιώδες και πιο πομπώδες με κάθε νέο album που κυκλοφορούσαν. Τα δύο πρώτα τους album ήταν πολύ καλά, αλλά αυτό που είχε την μεγαλύτερη συνοχή κι επιτυχία, ήταν το τρίτο τους LP το “Mega Force”, όπου έπαιζαν ακόμη πιο σκληρότερα από ότι στα δύο προηγούμενα.
Το συγκρότημα αναχώρησε από την Casablanca Records όπου κυκλοφόρησε τα δύο πρώτα του βινύλια και υπέγραψε με την Boardwalk, εκείνη την εποχή οι 707 δεν είχαν ένα βασικό τραγουδιστή οπότε αποφάσισαν ότι χρειαζόταν έναν μόνιμο βασικό και διακριτό τραγουδιστή, έτσι ο Kevin Chalfant προστέθηκε κι ανέλαβε αυτόν το ρόλο. Το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών ήταν το “Mega Force” να είναι το πιο επιτυχημένο album του group, έπαιξαν σε περιοδείες μαζί με τους Ted Nugent, Loverboy, Scorpions, Rainbow και τους REO Speedwagon.
Σε αυτό το τρίτο album τους, εκτός του “Mega Force” που ήταν το mega-hit του group, το ίδιο θα μπορούσε να λεχθεί και για άλλα μελωδικά μοναδικά μουσικά πετράδια σε αυτόν το δίσκο όπως τα… “Heartbeat”, “We Will Last”, “No Better Feeling”, “Out Of The Dark” και “Write Again”, αλλά κανένα από αυτά δεν κυκλοφόρησε ως single και ούτε ακούστηκε στο FM ραδιόφωνο, επομένως σαν δίσκος ξεχάστηκε πολύ γρήγορα κι εξαφανίστηκε από τα δισκάδικα. Σε αυτό βέβαια δεν βοήθησε καθόλου μα καθόλου όμως, η άψογη παραγωγή του Keith Olsen (Whitesnake, Sammy Hagar).
Παρά την έλλειψη υποστήριξης από την δισκογραφική τους εταιρεία, οι 707 είχαν σίγουρα ταλέντο, με τραγουδιστή τον Kevin Chalfant και τον κιθαρίστα Kevin Russell, από πολλές τις απόψεις ο ήχος τους είναι συγκρίσιμος με αυτόν τον ήχο των Journey.
Οι 707 έχουν έναν πολύ πρώιμο ραδιοφωνικό ήχο, που ακούει στο φάσμα και στη φόρμουλα του AOR και του Pomp, σκληρό Rock των catchy 80’s με πολλές και καλές κιθάρες και πολύ όμορφα πλήκτρα, με καλό AOR/ Hard Rock υλικό από τις αρχές του ’80, το “Mega Force” παραμένει αγαπημένο album χρονια τώρα.
Αρχικά έφυγε από το σχήμα ο Phil Bryant, μετά από λίγο όμως οι 707 διαλύθηκαν, αργότερα ο Tod Howarth εμφανίστηκε με τους Frehleys Comet του πρώην κιθαρίστα των KISS, Ace Frehley.
Το group έκανε κάποια album μεταξύ των ετών 2000 και 2006, αλλά δεν τα έχω ακούσει κι έτσι δεν έχω γνώμη κι άποψη.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ 707
707 [1980]
The Second Album [1981]
Mega Force [1982]
Trip To Heaven [2000]
The Bridge [2004]
Greatest Hits Live [2005]
The Fourth Decade [2006]


TRIVIA
Κατά τη διάρκεια της θητείας του Howarth, με τους Frheleys Comet επανέλαβε το τραγούδι “Mega Force”, που άλλαξε σε “Calling To You”, αυτή η έκδοση περιλαμβάνει τροποποιημένους στίχους, με την βοήθεια των Jonathan Cain (Journey) και του Ace Frehley. Ο Tod Howarth απολαμβάνει την επιτυχία με τον πρώην κιθαρίστα των KISS, αλλά μαζί και με το συγκρότημα του Ted Nugent, έκανε τη δική του solo καριέρα, αλλά και ως μέλος για τους Cheap Trick.