ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK

ΗΑRD ROCK - HEAVY METAL & SOUTHERN ROCK
Πρέπει να ξέρετε ότι τα πραγματικά γνήσια καλά συγκροτήματα δεν ήταν λίγα, φαίνονται όμως λίγα μπροστά στις λεγεώνες των άχρηστων, καταστροφικών για την μουσική συγκροτημάτων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν συγκροτήματα που φτιάχνουν προσωπικότητες αλλά και άλλα που τις χαλάνε, σκοπός μου θα είναι η θύμηση και η αναφορά φυσικά μόνο των πρώτων. Πάντως θα ήθελα από εσάς να μην εκτιμήσετε την όποια δική μου προσφορά εδώ, αλλά την τεράστια προσφορά των συγκροτημάτων που παρουσιάζονται σε αυτό το blog. Μην ψάχνετε για συγκροτηματάκια της σειράς που ιδρώνουν, ή αγκομαχούν για να ακουστούν, μην ψάχνετε για τυποποιημένα σχήματα. Δυστυχώς βγαίνουν-υπάρχουν πολλά σχήματα, που δεν λένε μουσικά απολύτως τίποτα και τα ανεχόμαστε μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν… Να λατρεύετε το βαρύ σκληρό ήχο των 70’s και των 80’s, το τέλειο στο HΑRD ROCK, το απολύτως γνήσιο στο HEAVY METAL και το κλασικό ήχο στο SOUTHERΝ ROCK.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017




 
ASIA
ARMED TO THE TEETH
1980
(ASI Records)

SIDE I: “Thunder Rider”, “Xanadu”, “Kamikaze”.
SIDE II: “Paladin”, “Genghis Khan”, “The Bard”.
ASIA: Micheal English – Vocals/ Bass, Larry Galbraith – Vocals/ Guitar, Mike Coates – Guitar and Doug Johnson – Drums.
Produced by Asia and John Calder.

Συγκρότημα με αρκετά προοδευτικό Hard Rock ήχο από την πόλη Rapid City της Ν. Ντακότας, που δραστηριοποιήθηκαν κυρίως μεταξύ 1977 και 1982. Το σχήμα δημιουργήθηκε από τις στάχτες των White Wing που διαλύθηκαν το 1976, από αυτές τις στάχτες αναδείχτηκαν λοιπόν οι Asia το 1977. Σαν White Wing είχαν κάνει ένα βινύλιο στα 1975, αλλά και αυτό δεν υπάρχει τώρα πια πουθενά.
Αυτό το σχήμα έχει κυκλοφορήσει μόνο δύο δίσκους έναν το 1978 και έναν το 1980 τον τελευταίο που ήταν και το καλύτερο τους, εμπίπτουν στο 70’s Progressive Hard Rock ύφος. Δυστυχώς, η ιστορία αυτού του σχήματος των Asia επισκιάστηκε εντελώς από το super-group με το ίδιο όνομα, από την Αγγλία.
Αυτό είναι το δεύτερο album τους και σαφώς είναι καλύτερο από οτιδήποτε άλλο κυκλοφόρησαν οι Asia, μεγαλοπρεπές Progressive Rock που αναμιγνύεται εύστοχα με το Hard Rock, μου θυμίζουν αρκετά τους Scorpions (early 70’s), πολύ Rainbow (κατά τη διάρκεια εποχής Dio), οπότε αν είστε οπαδός αυτής της παλιάς εποχής θα ήθελα να το ακούσετε.
Το “
Armed To The Teeth” είναι απλά φίλοι μου, ένα πολύ καλό Ηard Rock/ Progressive  album, έπαιξαν ένα μείγμα από τα παραπάνω, αλλά επίσης και με αρκετά στοιχεία από Pomp Rock, όπως ας πούμε κάτι μεταξύ από Uriah Heep, Deep Purple, Rush, Kansas, UFO, Lucifer Was και Louisiana Le Roux.
Αυτό το όμορφο Progressive/ Ηard Rock LP, είναι παγκόσμιας κλάσης σε όλα του, εκτός από το εξής ότι δηλαδή σε επίπεδο αναγνώρισης, το ξέρουν ή το έχουν λίγοι.
Τα φωνητικά του Michael English και του Larry Galbraith είναι μοναδικά, ενώ καταστροφικές είναι και οι κιθάρες, η δουλειά ειδικά του lead κιθαρίστα Mike Coates είναι πέρα για πέρα από κάθε προσδοκία, ακούστε πολύ απλά το “Thunder Rider” ή  το “Genghis Khan” και τα ξανά λέμε. Αρχηγός αλλά και η δημιουργική κινητήρια δύναμη των Asia, είναι ο βιρτουόζος κιθαρίστας Mike Coates.
Εμένα να σας πω την αλήθεια, μου είναι δύσκολο να ορίσω επακριβώς τον ήχο τους, καθώς δεν ακούγεται σαν κανένα άλλο συγκεκριμένο συγκρότημα και βρίσκω τον εαυτό μου να παλεύει με πολλά σχήματα που μου έρχονται στο μυαλό. Θεωρώ το album αυτό, ως ένα ακατέργαστο μοναδικό υλικό, είναι προοδευτικό σκληρό Rock με συμφωνικές τάσεις. Πράγματι, πολλά από τα τραγούδια στο “Armed To The Teeth”,  είναι μεγάλα σε διάρκεια χωρίς να είναι όμως καθόλου κουραστικά ή πολύ χρονοβόρα, αφού χαρακτηρίζονται από φανταστικά αρμονικά φωνητικά και από τους δύο τραγουδιστές.
Ένα μεγάλο κομμάτι βινυλίου των 70’s στον χώρο του Prog Rock, αν και κυκλοφόρησε στα 1980, ο ήχος είναι μπολιασμένος από τα ένδοξα-θρυλικά 70’s, θα έλεγα επίσης, ότι είναι μια περίπλοκη δουλειά για τον μέσο-κοινό οπαδό, χωρίς σοβαρή Hard Rock παιδεία, είναι ένα είδος Hard Rock μουσικής που προσφέρει μια έντονη ακρόαση και όχι μια ανεγκέφαλη.
Η μοίρα δυστυχώς δεν έκανε ποτέ το χατίρι σε τούτο το σχήμα, (ξεχάστε φυσικά τους βρετανούς super-star AOR/ Prog Asia για μια στιγμή), εδώ τώρα έχουμε να κάνουμε με τους Asia από τις ΗΠΑ, όπου μας παρέδωσαν ένα σπουδαίο μείγμα Ρrogressive  με μεγαλοπρεπή στοιχεία από γνήσιο 70’s Hard Rock και χάθηκαν άδοξα.  
Εκτιμώ όλα και τα έξι τραγούδια σε αυτό το album, αλλά τα καλύτερα τραγούδια είναι το “Thunder Rider” ένα πιασάρικα επικό μεγαλείο, ενώ το Genghis Khan” έχει μια εκπληκτική λαμπρότητα, αλλά και το τελευταίο το “The Bard” είναι απλά μια εκπληκτική μπαλάντα.
Χρειάζεται μόνο μία ακρόαση του δίσκου αυτού για να κολλήσεις μαζί του για καιρό, αφήστε τον ήχο του Armed To The Teeth”, να γεμίσει τα αυτιά σας, το μυαλό και την ψυχή σας και ποτέ δεν θα τον ξεχάσετε. Περιλαμβάνει μουσική, με μια σειρά από λαμπρά επικά και μελωδικά τραγούδια ύμνους που θα κολλήσουν στο μυαλό σας, ακόμη και από την πρώτη ακρόαση. Το τραγούδι “Xanadu” θα σε καταδύσει φίλε ακροατή σε μια μυστηριώδες μουσική δίνη, το “Kamikaze” είναι πιο άγριο ​​αλλά και συνάμα το πιο μελωδικό. Τέλος το “Paladin” είναι λίγο μελαγχολικό, Epic και με ένα ιδιαίτερο συναίσθημα σε όλες τις μελωδίες του.
Ας αναφερθώ όμως και σε ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά αυτού του αριστουργήματος, πρώτα απ’ όλα το rhythm section είναι πολύ δυνατό και στιβαρό, η μουσική του συγκροτήματος είναι μελωδική, μεταξύ των πολύπλοκων και τεχνικών μουσικών περασμάτων στον ήχο τους, παρά την πολυπλοκότητα τα τραγούδια τους καταφέρνουν να παραμείνουν πιασάρικα και αξέχαστα.
Ο δίσκος φέρνει στο μυαλό, στοιχεία από 70’s Hard Rock, Progressive Rock ακόμη και Pomp Rock, αλλά είναι προφανές και ξεκάθαρο ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι κρυστάλλινα καθαρό, αλλά κυρίως γνήσιο Hard Rock. Έτσι λοιπόν, ο δίσκος ακούγεται εύκολα και θαυμάζεται από Heavy Metal οπαδούς, λόγο στην βαρύτατη κιθάρα που αγγίζει σε πολλά σημεία τον ήχο του Heavy Metal.
Τέλος να πω για την ιστορία, πως οι Asia έκαναν περιοδείες μεταξύ άλλων και με τα εξής συγκροτήματα… Nazareth, Ted Nugent, Molly Hatchet, KISS, BTO.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ASIA
Asia [1978]
Armed To The Teeth [1980]


TRIVIA:
Μετά από δύο album και ενώ οι Asia εξακολουθούν να προσπαθούν να δημιουργήσουν μια εμπορική επιτυχία, γύρω από το όνομα τους. Ήρθε η είδηση ότι πρώην μέλη των King Crimson, Yes, ELP και Uriah Heep ήταν έτοιμα να δημιουργήσουν ένα super-group με το ίδιο όνομα. Αν και τα πνευματικά δικαιώματα του ονόματος ανήκουν στους Αμερικανούς  Asia, o Brian Lane manager του βρετανικού σχήματος, κατάφερε να τους εξαπατήσει και να τους πείσει να εγκαταλείψουν το όνομα, χρησιμοποιώντας μια απάτη για ένα συγκρότημα από την Louisiana, που υποτίθεται ότι είχε τα δικαιώματα για το όνομα και ότι τα είχαν πουλήσει στο βρετανικό group. Έτσι δυστυχώς το σχήμα από τις ΗΠΑ, δεν μπορούσε να αντέξει τα μεγάλα οικονομικά μεγέθη για μια διεθνή μήνυση, έτσι αναπόφευκτα τα παράτησαν, άλλαξαν το όνομα τους και λίγο μετά οδηγήθηκαν όπως ήταν φυσικό επακόλουθο, προς την οριστική διάλυση.



Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017



Danny Joe Brown



(24-August-1951 ~ 10-March-2005)


Κάποιοι καλλιτέχνες δεν σημαδεύουν απλά το χώρο της μουσικής με την παρουσία τους, αλλά μέσα από το έργο τους, γίνονται ταυτόσημοι για μια ολόκληρη εποχή.
Οι άνθρωποι στην πραγματικότητα «φεύγουν», μόνο όταν τους αποχαιρετά η μνήμη μας, με το μουσικό τους έργο (μικρό ή μεγάλο) θα είναι για πάντα κοντά μας, έτσι κερδίζουν την αθανασία.
Θα θυμόμαστε για πάντα φίλοι μου, τον Danny Joe Brown με τη βραχνή ιδιαίτερη φωνή του, που μας ξεσήκωσε με επιτυχίες όπως τα “FlirtinWith Disaster και “Bounty Hunter, όπου έκαναν παγκόσμια επιτυχία με τους Molly Hatchet, (πήραν τ’ όνομα τους, από μια πόρνη του 17ου αιώνα η οποία φέρεται να αποκεφάλιζε και να ακρωτηρίαζε τους πελάτες της, μετά το sex).
Ο
Danny μας έδωσε μια μοναδική βαθιά, χαλικώδη τραχεία φωνή σε όλα τα τραγούδια τα οποία ερμήνευσε.


Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου του 1951 στο Jacksonville της Florida και φοίτησε στο Γυμνάσιο Terry Parker όπου αποφοίτησε το 1969. Λίγο μετά την αποφοίτηση του, κατετάγη στην Αμερικανική Ακτοφυλακή και έμεινε στη Ν.Υ. για δύο χρόνια. Μόλις έφυγε από το Λιμενικό Σώμα, έβγαζε τα προς το ζην ως πωλητής ασφαλιστικής εταιρίας, το πάθος του όμως ήταν η μουσική και έτσι γύρισε αποκλειστικά και μόνο στη μουσική.
Ενώ, είχε διαγνωστεί με διαβήτη από νεαρή ηλικία και αγωνίστηκαν με την εν λόγω νόσο σε όλη του τη ζωή, παρά όλα αυτά κατάφερε να ανέβει στο καλλιτεχνικό στερέωμα, όχι μόνο με τους Molly Hatchet, αλλά και με το προσωπικό του σχήμα τους Danny Joe Brown Band.
Ο
Danny μαζί με τον Steve Holland και τον David Hlubek σχηματίζει τους σκληρούς Molly Hatchet στις αρχές της δεκαετίας του '70 (1974), όπου έπαιζαν ένα δυνατό σκληρό Boogie Rock με την κιθάρα προσανατολισμένη στο Southern Rock. Το σχήμα κατέγραψε και κυκλοφόρησε το ομότιτλο κλασικό ντεμπούτο δίσκο του το 1978, το οποίο έγινε γρήγορα πλατινένιο, η συνέχεια ήταν με το επίσης κλασικό "Flirtin' With Disaster", όπου ήταν ακόμα πιο επιτυχημένη, πουλώντας πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Ο Danny Joe Brown άφησε το σχήμα το 1980 μετά από τις συνεχείς περιοδείες, που έγιναν πολύ κουραστικές λόγο τις υγείας του, υπέφερε από διαβήτη (αν και έχει ακουστεί ότι απολύθηκε εξαιτίας διαφωνιών). Αντικαταστάθηκε από τον Jimmy Farrar για το δίσκο "Beatin’ The Odds”, αλλά η φωνή του Farrar ήταν λιγότερο αναγνωρίσιμη και με την εμπορική κλήση άρχισε μια αργή παρακμή για το συγκρότημα. Το σχήμα πειραματίστηκε στο "Take No Prisoners", αλλά Farrar άφησε το σχήμα για solo καριέρα αμέσως μετά την κυκλοφορία του δίσκου.
Ο Brown επανασύνδεσε το συγκρότημα το 1982, αλλά στο ακόλουθο album, "No Guts… No Glory”, ο κιθαρίστας Hlubek επέμεινε στην αναμόρφωση του μοντέρνου ήχου των Molly Hatchet. Το μετέπειτα album "The Deed Is Done", είναι ένα απλό Pop/ Southern Rock album, το group πήρε κάποιο χρόνο μακριά από κυκλοφορίες μέχρι το 1985, τότε κυκλοφορεί το "Double Trouble Live" με μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια τους.
Το 1981, Brown κυκλοφόρησε ένα solo album, το οποίο χαρακτηρίστηκε σαν κλασικό Νότιο Rock, αλλά το επόμενο έτος κλήθηκε να επανέλθει στους Molly Hatchet. Το group έκανε ένα διάλειμμα το 1985, αλλά έκανε μια μεγάλη επιστροφή μετά από τέσσερα χρόνια με τον δίσκο "Lightning Strikes Twice”, φυσικά, τραγουδιστή εξακολουθεί να είναι ο Danny Joe Brown. Δυστυχώς ο δίσκος δεν ήταν καθόλου επιτυχής και έτσι τα μέλη του group, αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα για τα καλά. Τελικά επανήλθε στο παλιό του σχήμα για μια περιοδεία το 1996, όταν όμως η κατάσταση της υγεία του επιδεινώθηκε και πάλι, ο τραγουδιστής Phil McCormack τον αντικατέστησε. 


Ας δούμε όμως και λίγο το προσωπικό σχήμα του Danny.
Οι Danny Joe Brown Band ιδρύθηκαν το 1980 και κράτησαν τη μουσική έμφαση τους, κοντά στην αρχική του στυλ του πρώην σχήματος του, τους Molly Hatchet από όπου είχε προέλθει. Οι Danny Joe Brown Band ήταν επικεντρωμένοι κυρίως γύρω από τον τραγουδιστή τους τον Danny Joe Brown, ενώ το υπόλοιπο συγκρότημα αποτελούταν από τους Bobby Ingram (κιθάρα), Steve Wheeler (κιθάρα), Kenny McVay (κιθάρα), John Glavin (πλήκτρα), Buzzy Meekin (μπάσο ) και Jimmy Glenn (τύμπανα). Μετά την διάλυση του σχήματος, αρχικά ο Bobby Ingram εμφανίζετε στους China Sky, ενώ μετά τον βρίσκουμε στους Molly Hatchet να έχει ηγετικό ρόλο, μαζί με τον John Glavin, όπου παραμένουν μέχρι και σήμερα.
Το σχήμα υπόγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την ίδια εταιρεία που είχαν και οι Molly Hatchet, την Epic Records. Κυκλοφορήσαν μόνο ένα ομότιτλο
album το 1981, το οποίο χαρακτηρίστηκε από ένα ενδιαφέρον δείγμα freebird Southern Rock που έμοιαζε αρχικά με Hatchet, αλλά με πολύ περισσότερο βάθος. Το album ήταν γεμάτο με τα ίδια παλιά καλά φωνητικά από τον Danny, που οι οπαδοί είχαν συνηθίσει να ακούνε,  το μεγάλο hit ήταν το “Edge of Sundownτραγούδι που ακόμα και σήμερα παίζουν live οι Hatchet.
Οι Danny Joe Brown Band περιόδευσαν σε μεγάλο βαθμό για την προώθηση του δίσκου τους, αλλά μπροστά σε αισθητά μικρότερα πλήθη από ότι ο Danny είχε βιώσει με τους Molly Hatchet. Είχαν ανοίξει τις συναυλίες των Blackfoot στην άκρως επιτυχημένη περιοδεία που έκαναν για την προώθηση του “Marauder” το 1981, ενώ περιόδευαν μαζί και με τους Foghat, ενώ έφυγαν από την περιοδεία αφού υπήρξε ένας καυγάς μεταξύ του Danny και του tour manager των Foghat. Ο Joe Brown είχε αντικαταστήσει ολόκληρο το συγκρότημα κατά τη διάρκεια της περιοδείας από το Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 1982, τα νέα μέλη ήταν οι τρεις κιθαρίστες Al Tuten, Jimmy Polston, Billy Poovey, στο μπάσο ο Ronnie Able και drummer ο Shane Bressette.
Τελικά, η μουσική του  σταδιοδρομία τελείωσε το 1998, αφού υπέστη ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το 1999 και συγκεκριμένα στις 18 Ιουλίου, στο Orlando της Florida, αρκετοί φίλοι του Danny έκαναν ένα live προς τιμήν του, ένα jamming για τον Danny. Εκεί μαζεύτηκαν οι Dave Hlubek, Steve Holland, Duane Rolland, Banner Thomas, Bruce Crump, Jimmy Farrar, Riff West, Jay Johnson, Glen Vandervoort, Artimus Pyle, Pat Travers, Jakson Spires και πολλοί άλλοι. Στο live αυτό ανέβηκε στην σκηνή ζωντανά και ο ίδιος ο Danny αρκετά καταβεβλημένος όπου ερμήνευσε κάποια τραγούδια του, που όμως έμελε δυστυχώς να είναι η τελευταία ζωντανή εμφάνιση του. Το συγκεκριμένο live των Dixie Jam Band με τον τίτλο “JamminFor DJB”, κυκλοφόρησε σε CD και σε DVD.
Ο Danny Joe Brown δυστυχώς «έφυγε» νωρίς, πέθανε στις 10 Μαρτίου του 2005, από νεφρική ανεπάρκεια και πνευμονία, ήταν 54 ετών. Πέθανε στο σπίτι της μητέρας στο Davie, της Florida, από τον διαβήτη που είχε από την ηλικία των 19 ετών, ενώ είχε γυρίσει από το νοσοκομείο όπου βρισκόταν τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του και πέθανε μόλις μια ημέρα μετά την επιστροφή στο σπίτι του.


ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ DANNY JOE BROWN
Molly Hatchet
Molly Hatchet [1978]
Flirtin’ With Disaster [1979]
No Guts...No Glory [1983]
The Deed Is Done [1984]
Double Trouble Live [1985]
Greatest Hits [1985]
Lightning Strikes Twice [1989]
Devil’s Canyon [1996]
Live At The Agora Ballroom Atlanta, Georgia 20-April-1979 [2000]
Danny Joe Brown Band
Danny Joe Brown [1981]